Adhyaya 51
Purva BhagaAdhyaya 5135 Verses

Adhyaya 51

Incarnations of Mahādeva in Kali-yuga (Vaivasvata Manvantara) and the Nakulīśa Horizon

द्वापरयुगे व्यासावतारकथां समाप्य सूतः वैवस्वतमन्वन्तरे कलियुगे महादेवस्य आविर्भावान् वर्णयति। कल्यादौ हिमालयशिखरे (चगलाख्ये) शम्भुः श्वेतरूपेण प्रादुर्भवति; तत्र तेजस्विनो वेदनिष्ठा ब्राह्मणर्षयः शिष्यत्वेनोत्पद्य आदर्शा भवन्ति। अनन्तरं श्वेतसम्बद्धानां प्रमुखानां नाम्नां पदवीनां तीर्थसम्बन्धिनां च क्रमशः गणना, तथा वैवस्वतमन्वन्तरे अष्टाविंशतिः शैवावताराः इति स्पष्टसंख्या निर्दिश्यते। कल्यन्ते च भगवान् तीर्थे साक्षाद् नकुलीश्वररूपेण प्रादुर्भूय पाशुपतमार्गस्य क्षितिजं स्थापयति, गुरुपरम्परां च प्रवर्तयति। शिष्यऋषिसूच्याः तपोयोगब्रह्मविद्याप्रधानाः, ब्राह्मणानां वेदधर्मस्य पुनःप्रतिष्ठां च सूचयन्ति। अन्ते भाविमनूनां (सावर्णानां) संक्षिप्तपूर्वकथनं, स्नानानन्तरं देवालये नदीतीरे च श्रवणपाठयोः फलश्रुतिः, तथा नारायणविष्णोः कूर्मरूपस्य नमस्कारैः समापनम्।

All Adhyayas

Shlokas

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चाशो ऽध्यायः सूत उवाच वेदव्यासावताराणि द्वापरे कथितानि तु / महादेवावताराणि कलौ शृणुत सुव्रताः

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चाशोऽध्यायः समाप्तः। सूत उवाच—द्वापरे वेदव्यासावताराः कथिताः; इदानीं कलौ महादेवावतारान् शृणुत, सुव्रताः।

Verse 2

आद्ये कलियुगे श्वेतो देवदेवो महाद्युतिः / नाम्ना हिताय विप्राणामभूद् वैवस्वते ऽन्तरे

आद्ये कलियुगे देवदेवो महाद्युतिः श्वेत इति नाम्ना वैवस्वतेऽन्तरे विप्राणां हिताय प्रादुर्भूतः।

Verse 3

हिमवच्छिखरे रम्ये छगले पर्वतोत्तमे / तस्य शिष्याः शिखायुक्ता वभूवुरमितप्रभाः

हिमवच्छिखरे रम्ये छगले पर्वतोत्तमे तस्य शिष्याः शिखायुक्ता बभूवुरमितप्रभाः।

Verse 4

श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः / चत्वारस्ते महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः

श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः—चत्वारस्ते महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः।

Verse 5

सुभानो दमनश्चाथ सुहोत्रः कङ्कणस्तथा / लोकाक्षिरथ योगीन्द्रो जैगीषव्यस्तु सप्तमे

सुभानः दमनश्चैव सुहोत्रः कङ्कणस्तथा । लोकाक्षिरथो योगीन्द्रः जैगीषव्यश्च सप्तमे ॥

Verse 6

अष्टमे दधिवाहः स्यान्नवमे वृषभः प्रभुः / भृगुस्तु दशमे प्रोक्तस्तस्मादुग्रः परः स्मृतः

अष्टमे दधिवाहः स्यात् नवमे वृषभः प्रभुः । दशमे भृगुराख्यातस्तस्मादुग्रः परः स्मृतः ॥

Verse 7

द्वादशे ऽत्रिः समाख्यातो बली चाथ त्रयोदशे / चतुर्दशे गौतमस्तु वेदशीर्षा ततः परम्

द्वादशेऽत्रिः समाख्यातस्त्रयोदशे बली तथा । चतुर्दशे गौतमः प्रोक्तो वेदशीर्षा ततः परम् ॥

Verse 8

गोकर्णश्चाभवत् तस्माद् गुहावासः शिखण्ड्यथ / जटामाल्यट्टहासश्च दारुको लाङ्गली क्रमात्

तस्माद् गोकर्णसंज्ञा स्यात् ततः गुहावासः शिखण्ड्यथ । जटामाल्यट्टहासश्च दारुको लाङ्गली क्रमात् ॥

Verse 9

श्वेतस्तथा परः शूली डिण्डी मुण्डी च वै क्रमात् / सहिष्णुः सोमशर्मा च नकुलीशो ऽन्तिमे प्रभुः

श्वेतः परश्च शूली च डिण्डी मुण्डी च वै क्रमात् । सहिष्णुः सोमशर्मा च नकुलीशोऽन्तिमः प्रभुः ॥

Verse 10

वैवस्वते ऽन्तरे शंभोरवतारास्त्रिशूलिनः / अष्टाविंशतिराख्याता ह्यन्ते कलियुगे प्रभोः / तीर्थे कायावतारे स्याद् देवेशो नकुलीश्वरः

वैवस्वतमन्वन्तरे शम्भोस्त्रिशूलिनः प्रभोः अष्टाविंशतिरवताराः प्रकीर्तिताः। कलियुगान्ते तीर्थे कायावतारे देवेशो नकुलीश्वरः प्रादुर्भविष्यति॥

Verse 11

तत्र देवादिदेवस्य चत्वारः सुतपोधनाः / शिष्या बभूवुश्चान्येषां प्रत्येकं मुनिपुङ्गवाः

तत्र देवादिदेवस्य सुतपोधनाः चत्वारः शिष्याः बभूवुः। अन्येषामपि प्रत्येकं मुनिपुङ्गवाः शिष्यत्वं प्राप्नुवन्॥

Verse 12

प्रसन्नमनसो दान्ता ऐश्वरीं भक्तिमाश्रिताः / क्रमेण तान् प्रवक्ष्यामि योगिनो योगवित्तमान्

प्रसन्नमनसो दान्ता ऐश्वरीं भक्तिमाश्रिताः। क्रमेण तान् प्रवक्ष्यामि योगिनो योगवित्तमान्॥

Verse 13

श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः / दुन्दुभिः शतरूपश्च ऋचीकः केतुमांस्तथा / विकेशश्च विशोकश्च विशापश्शापनाशनः

श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः। दुन्दुभिः शतरूपश्च ऋचीकः केतुमांस्तथा। विकेशश्च विशोकश्च विशापश्शापनाशनः॥

Verse 14

सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुर्दमो दुरतिक्रमः / सनः सनातनश्चैव मुकारश्च सनन्दनः

सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुर्दमो दुरतिक्रमः। सनः सनातनश्चैव मुकारश्च सनन्दनः॥

Verse 15

दालभ्यश्च महायोगी धर्मात्मनो महौजसः / सुधामा विरजाश्चैव शङ्खपात्रज एव च

दालभ्यश्च महायोगी धर्मात्मा महौजसः; सुधामा विरजश्चैव शङ्खपात्रज एव च॥

Verse 16

सारस्वतस्तथा मेघो घनवाहः सुवाहनः / कपिलश्चासुरिश्चैव वोढुः पञ्चशिखो मुनिः

सारस्वतस्तथा मेघो घनवाहः सुवाहनः; कपिलश्चासुरिश्चैव वोढुः पञ्चशिखो मुनिः॥

Verse 17

पराशरश्च गर्गश्च भार्गवश्चाङ्गिरास्तथा / बलबन्धुर्निरामित्रः केतुशृङ्गस्तपोधनः

पराशरश्च गर्गश्च भार्गवश्चाङ्गिरास्तथा; बलबन्धुर्निरामित्रः केतुशृङ्गस्तपोधनः॥

Verse 18

लम्बोदरश्च लम्बश्च लाम्बाक्षो लम्बकेशकः / सर्वज्ञः समबुद्धिश्च साध्यः सत्यस्तथैव च

लम्बोदरश्च लम्बश्च लाम्बाक्षो लम्बकेशकः; सर्वज्ञः समबुद्धिश्च साध्यः सत्यस्तथैव च॥

Verse 19

शुधामा काश्यपश्चैव वसिष्ठो विरजास्तथा / अत्रिरुग्रस्तथा चैव श्रवणो ऽथ श्रविष्ठकः

शुधामा काश्यपश्चैव वसिष्ठो विरजास्तथा; अत्रिरुग्रस्तथा चैव श्रवणोऽथ श्रविष्ठकः॥

Verse 20

कुणिश्च कुणिबाहुश्च कुशरीरः कुनेत्रकः / कश्यपोह्युशना चैव च्यवनो ऽथ बृहस्पतिः

कुणिश्च कुणिबाहुश्च कुशरीरः कुनेत्रकः। कश्यपो ह्युशना चैव च्यवनोऽथ बृहस्पतिः॥

Verse 21

उतथ्यो वामदेवश्च महाकायो महानिलः / वाचश्रवाः सुपीकश्च श्यावाश्वः सपथीश्वरः

उतथ्यो वामदेवश्च महाकायो महानिलः। वाचश्रवाः सुपीकश्च श्यावाश्वः सपथीश्वरः॥

Verse 22

हरिण्यनाभः कौशल्यो लोकाक्षिः कुथुमिस्तथा / सुमन्तुर्वर्चरी विद्वान् कबन्धः कुशिकन्धरः

हरिण्यनाभः कौशल्यो लोकाक्षिः कुथुमिस्तथा। सुमन्तुर्वर्चरी विद्वान् कबन्धः कुशिकन्धरः॥

Verse 23

प्लक्षो दार्भायणिश्चैव केतुमान् गौतमस्तथा / भल्लापी मधुपिङ्गश्च श्वेतकेतुस्तपोनिधिः

प्लक्षो दार्भायणिश्चैव केतुमान् गौतमस्तथा। भल्लापी मधुपिङ्गश्च श्वेतकेतुस्तपोनिधिः॥

Verse 24

उशिजो बृहदुक्थश्च देवलः कपिरेव च / शालिहोत्रो ऽग्निवेश्यश्च युवनाश्वः शरद्वसुः

उशिजो बृहदुक्थश्च देवलः कपिरेव च। शालिहोत्रोऽग्निवेश्यश्च युवनाश्वः शरद्वसुः॥

Verse 25

छगलः कुण्डकर्णश्च कुम्भश्चैव प्रवाहकः / उलूको विद्युतश्चैव शाद्वलो ह्याश्वलायनः

छगलः कुण्डकर्णश्च कुम्भः प्रवाहक एव च । उलूकः विद्युतश्चैव शाद्वलः ह्याश्वलायनः ॥

Verse 26

अक्षपादः कुमारश्च उलूको वत्स एव च / कुशिकश्चैव गर्गश्च मित्रको ऋष्य एव च

अक्षपादः कुमारश्च उलूकः वत्स एव च । कुशिकश्चैव गर्गश्च मित्रको ऋष्य एव च ॥

Verse 27

शिष्या एते महात्मानः सर्वोवर्तेषु योगिनाम् / विमला ब्रह्मभूयिष्ठा ज्ञानयोगपरायणाः

शिष्या एते महात्मानः सर्वोवर्तेषु योगिनाम् । विमलाः ब्रह्मभूयिष्ठा ज्ञानयोगपरायणाः ॥

Verse 28

कुर्वन्ति चावताराणि ब्राह्मणानां हिताय हि / योगेश्वराणामादेशाद् वेदसंस्थापनाय वै

कुर्वन्ति चावताराणि ब्राह्मणानां हिताय हि । योगेश्वराणामादेशाद् वेदसंस्थापनाय वै ॥

Verse 29

ये ब्राह्मणाः संस्मरन्ति नमस्यन्ति च सर्वदा / तर्पयन्त्यर्चयन्त्येतान् ब्रह्मविद्यामवाप्नुयुः

ये ब्राह्मणाः संस्मरन्ति नमस्यन्ति च सर्वदा । तर्पयन्त्यर्चयन्त्येतान् ब्रह्मविद्यामवाप्नुयुः ॥

Verse 30

इदं वैवस्वतं प्रोक्तमन्तरं विस्तरेण तु / भविष्यति च सावर्णो दक्षसावर्ण एव च

इदं वैवस्वतं मन्वन्तरं विस्तरेण प्रोक्तम्। अनागते तु सावर्णो मनुः, तथा दक्षसावर्णोऽपि भविष्यति॥

Verse 31

दशमो ब्रह्मसावर्णो धर्मसावर्ण एव च / द्वादशो रुद्रसावर्णो रोचमानस्त्रयोदशः / भौत्यश्चतुर्दशः प्रोक्तो भविष्या मनवः क्रमात्

दशमो ब्रह्मसावर्णो मनुः, एकादशो धर्मसावर्णः। द्वादशो रुद्रसावर्णः, त्रयोदशो रोचमानः। चतुर्दशो भौत्य इति—एते भविष्यन्ति मनवः क्रमात्॥

Verse 32

अयं वः कथितो ह्यंशः पूर्वो नारायणेरितः / भूतभव्यैर्वर्तमानैराख्यानैरुपबृंहितः

अयं वः कथितो ह्यंशः पूर्वो नारायणेरितः। भूत-भव्य-वर्तमानैः आख्यानैरुपबृंहितः॥

Verse 33

यः पठेच्छृणुयाद् वापि श्रावयेद् वा द्विजोत्तमान् / स सर्वपापनिर्मुक्तो ब्रह्मणा सह मोदते

यः पठेच्छृणुयाद् वापि श्रावयेद् वा द्विजोत्तमान्। स सर्वपापनिर्मुक्तो ब्रह्मणा सह मोदते॥

Verse 34

पठेद् देवालये स्नात्वा नदीतीरेषु चैव हि / नारायणं नमस्कृत्य भावेन पुरुषोत्तमम्

स्नात्वा देवालये पाठं कुर्यान्नदीतीरेषु चैव हि। नारायणं नमस्कृत्य भावेन पुरुषोत्तमम्॥

Verse 35

नमो देवादिदेवाय देवानां परमात्मने / पुरुषाय पुराणाय विष्णवे कूर्मरूपिणे

नमो देवादिदेवाय देवानां परमात्मने । पुरुषाय पुराणाय विष्णवे कूर्मरूपिणे ॥

← Adhyaya 50Adhyaya 52

Frequently Asked Questions

It explicitly transitions from the Dvāpara-age Vyāsa avatāra cycle to the Kali-age manifestations of Mahādeva, preserving the purāṇic pattern of dharma-maintenance through divinely empowered teachers across yugas.

The lists function as a paramparā-map: they authorize Pāśupata Yoga transmission, portray tapas and yogic discipline as vehicles of Vedic re-establishment, and frame devotion/remembering of these figures as a means toward brahmavidyā.

Nakulīśvara is presented as the culminating bodily manifestation of the Lord at the end of Kali-yuga in a sacred tīrtha, signaling the apex of the chapter’s Śaiva avatāra sequence and the Pāśupata teacher horizon.

While foregrounding Śaṃbhu’s incarnations and Pāśupata lineages, the chapter closes with devotion to Nārāyaṇa and salutations to Viṣṇu as Kūrma, reflecting the text’s consistent integration of Śaiva teaching within a broader Vaiṣṇava-purāṇic frame.