
Genealogies of Yadus and Vṛṣṇis; Navaratha’s Refuge to Sarasvatī; Rise of Sāttvata Tradition; Prelude to Kṛṣṇa-Balarāma Incarnation
अस्मिन्नध्याये पुराणपरम्परानुसारे दीर्घा वंशावली प्रवर्तते, या यदुवृष्णिकुलपर्यन्तं नीयते। ततः धर्मोपदेशरूपेण नवारथराजः राक्षसेनानुधाव्यमानः सरस्वत्याः गुप्तं परमं धाम प्राप्य स्तोत्रेण तां वाक्शक्तिं योगबलं जगद्योनिṃ च स्तौति; तस्य शरणागतेः फलतः तेजोमयेन रक्षकेण स राक्षसः निहन्यते। नवारथः स्वनगरे सरस्वतीपूजां प्रतिष्ठाप्य राजधर्मं भक्त्या शक्त्या च संयोजयति। पुनर्वंशानुक्रमे सत्त्वतः नारदोपदेशात् वासुदेवपरं पवित्रं शास्त्रं प्रवर्तयति, ‘सात्त्वत’परम्परां च स्थापयति। अनन्तरं सङ्कर्षणस्य (बलरामस्य) कृष्णस्य (वासुदेवस्य) च जन्मप्रसङ्गः समन्वयेन निरूप्यते—विष्णोरवतारः, देव्याः योगनिद्रा कौशिकी, शिवस्य वरदत्वं चैकत्र संगच्छते। अन्ते कृष्णस्य रुद्रं पुत्रत्वेन प्रार्थयितुं तपः कर्तुं पूर्वसूचना दत्ता, पराध्यायस्योपक्रमः सूच्यते।
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे द्वाविशो ऽध्यायः सूत उवाच क्रोष्टोरेको ऽभवत् पुत्रो वृजिनीवानिति श्रुतिः / तस्य पुत्रो महान् स्वातिरुशद्गुस्तत्सुतो ऽभवत्
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे द्वाविंशोऽध्यायः। सूत उवाच—क्रोष्टोरेकोऽभवत् पुत्रो वृजिनीवानिति श्रुतिः। तस्य पुत्रो महान् स्वातिरुशद्गुस्तत्सुतोऽभवत्॥
Verse 2
उशद्गोरभवत् पुत्रो नाम्ना चित्ररथो बली / अथ चैत्ररथिर्लोके शशबिन्दुरिति स्मृतः
उशद्गोरभवत् पुत्रो नाम्ना चित्ररथो बली। अथ चैत्ररथिर्लोके शशबिन्दुरिति स्मृतः॥
Verse 3
तस्य पुत्रः पृथुयशा राजाभूद् धर्मतत्परः / पृथुकर्मा च तत्पुत्रस्तस्मात् पृथुजयो ऽभवत्
तस्य पुत्रः पृथुयशा नाम राजा धर्मपरायणः। तस्य पुत्रः पृथुकर्मा, तस्मात् पृथुजयोऽभवत्॥
Verse 4
पृथुकीर्तिरभूत् तस्मात् पृथुदानस्ततो ऽभवत् / पृथुश्रवास्तस्य पुत्रस्तस्यासीत् पृथुसत्तमः
तस्मात् पृथुकीर्तिर्जज्ञे, ततोऽभूत् पृथुदानकः। तस्य पुत्रः पृथुश्रवाः, तस्मात् पृथुसत्तमः॥
Verse 5
उशना तस्य पुत्रो ऽबूत् सितेषुस्तत्सुतो ऽभवत् / तस्याभूद् रुक्मकवचः परावृत् तस्य सत्तमाः
तस्य पुत्र उशना जज्ञे, सितेषुस्तत्सुतोऽभवत्। तस्य रुक्मकवचोऽभूत्, तस्मात् परावृत् सत्तमः॥
Verse 6
परावृतः सुतो जज्ञे ज्यामघो लोकविश्रुतः / तस्माद् विदर्भः संजज्ञे विदर्भात् क्रथकैशिकौ
परावृतः सुतो जज्ञे ज्यामघो लोकविश्रुतः। तस्माद् विदर्भः संजज्ञे, विदर्भात् क्रथकैशिकौ॥
Verse 7
रोमपादस्तृतीयस्तु बभ्रुस्तस्यात्मजो नृपः / धृतिस्तस्याभवत् पुत्रः संस्तस्तस्याप्यभूत् सुतः
रोमपादस्तृतीयस्तु, तस्यात्मजो नृपो बभ्रुः। धृतिस्तस्याभवत् पुत्रः, संस्तस्तस्याप्यभूत् सुतः॥
Verse 8
संस्तस्य पुत्रो बलवान् नाम्ना विश्वसहस्तु सः / तस्य पुत्रो महावीर्यः प्रजावान् कौशिकस्ततः / अभूत् तस्य सुतो धीमान् सुमन्तुस्तत्सुतो ऽनलः
संस्तस्य पुत्रो बलवान् विश्वसहः समभवत्। तस्य महावीर्यः पुत्रः, ततः प्रजावान् कौशिकः। तस्य धीमान् सुमन्तुः पुत्रोऽभूत्, सुमन्तोः सुतोऽनलः॥
Verse 9
कैशिकस्य सुतश्चेदिश्चैद्यास्तस्याभवन् सुताः / तेषां प्रधानो ज्योतिष्मान् वपुष्मांस्तत्सुतो ऽभवत्
कैशिकस्य सुतः चेदिरभवत्, तस्माच्चैद्याः सुताः प्रादुर्भूताः। तेषां मध्ये ज्योतिष्मान् प्रधानः, तस्य सुतो वपुष्मान्॥
Verse 10
वपुष्मतो बृहन्मेधा श्रीदेवस्तत्सुतो ऽभवत् / तस्य वीतरथो विप्रा रुद्रभक्तो महाबलः
वपुष्मतः बृहन्मेधा समभवत्, तस्य सुतः श्रीदेवः। तस्य पुत्रो वीतरथो विप्राः, रुद्रभक्तो महाबलः॥
Verse 11
क्रथस्याप्यभवत् कुन्ती वृष्णी तस्याभवत् सुतः / वृष्णेर्निवृत्तिरुत्पन्नो दशार्हस्तस्य तु द्विजाः
क्रथस्यापि कुन्ती समभवत्, तस्याः सुतो वृष्णिरभवत्। वृष्णेर्निवृत्तिरुत्पन्नः, तस्य दशार्होऽभवत् द्विजाः॥
Verse 12
दशार्हपुत्रोप्यारोहो जीमूतस्तत्सुतो ऽभवत् / जैमूतिरभवद् वीरो विकृतिः परवीरहा
दशार्हस्य पुत्र उप्यारोहः, तस्य सुतो जीमूतः समभवत्। जीमूतस्य सुतो जैमूतिः, तस्माद् वीरो विकृतिः परवीरहा॥
Verse 13
तस्य भीमरथः पुत्रः तस्मान्नवरथो ऽभवत् / दानधर्मरतो नित्यं सम्यक्शीलपरायणः
तस्य पुत्रो भीमरथो नाम, तस्मान्नवरथोऽभवत्। स नित्यं दानधर्मरतो धर्मनिष्ठः, सम्यक्शीलसदाचारपरायणश्च॥
Verse 14
कदाचिन्मृगयां यातो दृष्ट्वा राक्षसमूर्जितम् / दुद्राव महातविष्टो भयेन मुनिपुङ्गवाः
कदाचिन्मृगयां गतः स मुनिपुङ्गवो दृष्ट्वा ऊर्जितं राक्षसम्। महाभयसमाविष्टो दुद्राव स तदा महत् वनं भयात्॥
Verse 15
अन्वधावत संक्रुद्धो राक्षसस्तं महाबलः / दुर्योधनो ऽग्निसंकाशः शूलासक्तमहाकरः
ततो महाबलो राक्षसो दुर्योधनः संक्रुद्धोऽन्वधावत तम्। अग्निसंकाशः स शूलासक्तमहाकरः प्रचण्डः॥
Verse 16
राजा नवरथो भीत्या नातिदूरादनुत्तमम् / अपश्यत् परमं स्थानं सरस्वत्या सुगोपितम्
राजा नवरथो भीत्या नातिदूरात् परं स्थानमनुत्तमम्। अपश्यत् सरस्वत्या देव्या सुगोपितं परमं धाम॥
Verse 17
स तद्वेगेन महता संप्राप्य मतिमान् नृपः / ववन्दे शिरसा दृष्ट्वा साक्षाद् देवीं सरस्वतीम्
स नृपो मतिमान् तद्वेगेन महता संप्राप्य तत् स्थानम्। दृष्ट्वा साक्षाद् देवीं सरस्वतीं शिरसा ववन्दे॥
Verse 18
तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिर्बद्धाञ्जलिरमित्रजित् / पपात दण्डवद् भूमौ त्वामहं शरणं गतः
अमित्रजित् इष्टाभिर्वाग्भिः तुष्टाव बद्धाञ्जलिः; ततः दण्डवद् भूमौ पपात—“त्वामहं शरणं गतः” इति।
Verse 19
नमस्यामि महादेवीं साक्षाद् देवीं सरस्वतीम् / वाग्देवतामनाद्यन्तामीश्वरीं ब्रह्मचारिणीम्
नमस्यामि महादेवीं साक्षाद् देवीं सरस्वतीम्; वाग्देवतामनाद्यन्ताम् ईश्वरीं ब्रह्मचारिणीम्।
Verse 20
नमस्ये जगतां योनिं योगिनीं परमां कलाम् / हिरण्यगर्भमहिषीं त्रिनेत्रां चन्द्रशेखराम्
नमस्ये जगतां योनिं योगिनीं परमां कलाम्; हिरण्यगर्भमहिषीं त्रिनेत्रां चन्द्रशेखराम्।
Verse 21
नमस्ये परमानन्दां चित्कलां ब्रह्मरूपिणीम् / पाहि मां परमेशानि भीतं शरणमागतम्
नमस्ये परमानन्दां चित्कलां ब्रह्मरूपिणीम्; पाहि मां परमेशानि भीतं शरणमागतम्।
Verse 22
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धो राजानं राक्षसेश्वरः / हन्तुं समागतः स्थानं यत्र देवी सरस्वती
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धो राक्षसेश्वरः राजानं हन्तुं समागतः; यत्र देवी सरस्वती तिष्ठति तत् स्थानम्।
Verse 23
समुद्यम्य तदा शूलं प्रवेष्टुं बलदर्पितः / त्रिलोकमातुस्तत्स्थानं शशाङ्कादित्यसंन्निभम्
तदा स बलदर्पितः शूलं समुद्यम्य त्रिलोकमातुः तद् धाम प्रवेष्टुमैच्छत्—यत् शशाङ्कादित्यप्रभासंनिभं विराजते।
Verse 24
तदन्तरे महद् भूतं युगान्तादित्यसन्निभम् / शूलेनोरसि निर्भिद्य पातयामास तं भुवि
तदन्तरे युगान्तादित्यसन्निभं महद् भूतं समुत्पन्नम्; तस्योरसि शूलेन निर्भिद्य तं भुवि पातयामास।
Verse 25
गच्छेत्याह महाराज न स्थातव्यं त्वया पुनः / इदानीं निर्भयस्तूर्णं स्थाने ऽस्मिन् राक्षसो हतः
‘गच्छ’ इत्याह महाराज, ‘त्वया पुनरत्र न स्थातव्यम्; इदानीं त्वरितं निर्भयः भव—अस्मिन् स्थाने राक्षसो हतः।’
Verse 26
ततः प्रणम्य हृष्टात्मा राजा नवरथः पराम् / पुरीं जगाम विप्रेन्द्राः पुरन्दरपुरोपमाम्
ततः हृष्टात्मा राजा नवरथः प्रणम्य, हे विप्रेन्द्राः, पुरन्दरपुरोपमां परां पुरीं जगाम।
Verse 27
स्थापयामास देवेशीं तत्र भक्तिसमन्वितः / ईजे च विविधैर्यज्ञैर्हेमैर्देवीं सरस्वतीम्
स भक्तिसमन्वितः तत्र देवेशीं स्थापयामास; हेमोपहारैश्च विविधैर्यज्ञैः देवीṃ सरस्वतीं सम्यग् ईजे।
Verse 28
तस्य चासीद् दशरथः पुत्रः परमधार्मिकः / देव्या भक्तो महातेजाः शकुनिस्तस्य चात्मजः
तस्मात् परमधार्मिकः पुत्रो दशरथोऽभवत्। देव्या भक्तो महातेजाः शकुनिस्तस्य चात्मजः॥
Verse 29
तस्मात् करम्भः संभूतो देवरातो ऽभवत् ततः / ईजे स चाश्वमेधेन देवक्षत्रश्च तत्सुतः
तस्मात् करम्भः संभूतः करम्भात् देवराट् ततः। स चाश्वमेधयज्ञेनैजे देवक्षत्रस्तत्सुतः॥
Verse 30
मधुस्तस्य तु दायादस्तस्मात् कुरुवशो ऽभवत् / पुत्रद्वयमभूत् तस्य सुत्रामा चानुरेव च
मधुस्तस्य तु दायादस्तस्मात् कुरुवशोऽभवत्। पुत्रद्वयमभूत् तस्य सुत्रामा चानुरेव च॥
Verse 31
अनोस्तु पुरुकुत्सो ऽभूदंशुस्तस्य च रिक्थभाक् / अथांशोः सत्त्वतो नाम विष्णुभक्तः प्रतापवान् / महात्मा दाननिरतो धनुर्वेदविदां वरः
अनोस्तु पुरुकुत्सोऽभूदंशुस्तस्य च रिक्थभाक्। अथांशोः सत्त्वतो नाम विष्णुभक्तः प्रतापवान्॥ महात्मा दाननिरतो धनुर्वेदविदां वरः॥
Verse 32
स नारदस्य वचनाद् वासुदेवार्चनान्वितम् / शास्त्रं प्रवर्तयामास कुण्डगोलादिभिः श्रुतम्
स नारदवचः श्रुत्वा वासुदेवार्चनान्वितम्। शास्त्रं प्रवर्तयामास कुण्डगोलादिभिः श्रुतम्॥
Verse 33
तस्य नाम्ना तु विख्यातं सात्त्वतं नाम शोभनम् / प्रवर्तते महाशास्त्रं कुण्डादीनां हितावहम्
तस्यैव नाम्ना विख्यातं शोभनं सात्त्वतं मतम् । प्रवृत्तं महाशास्त्रं कुण्डादिकर्मणां हितावहम् ॥
Verse 34
सात्त्वतस्तस्य पुत्रो ऽभूत् सर्वशास्त्रविशारदः / पुण्यश्लोको महाराजस्तेन वै तत्प्रवर्तितम्
सात्त्वतस्य सुतो जातः सर्वशास्त्रविशारदः । पुण्यश्लोको महाराजस्तेनैव तत्प्रवर्तितम् ॥
Verse 35
सात्त्वतः सत्त्वसंपन्नः कौशल्यां सुषुवे सुतान् / अन्धकं वै महाभोजं वृष्णिं देवावृधं नृपम् / ज्येष्ठं च भजमानाख्यं धनुर्वेदविदां वरम्
सात्त्वतः सत्त्वसम्पन्नः कौशल्यां सुषुवे सुतान् । अन्धकं महाभोजं च वृष्णिं देवावृधं नृपम् ॥ ज्येष्ठं च भजमानाख्यं धनुर्वेदविदां वरम् ॥
Verse 36
तेषां देवावृधो राजा चचार परमं तपः / पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति प्रभुः
तेषां देवावृधो राजा परमं तप आचरन् । सर्वगुणोपेतः पुत्रो मम भूयादिति प्रभुः ॥
Verse 37
तस्य बभ्रुरिति ख्यातः पुण्यश्लोको ऽभवन्नृपः / धार्मिको रूपसंपन्नस्तत्त्वज्ञानरतः सदा
तस्माद् बभ्रुरिति ख्यातः पुण्यश्लोकोऽभवन्नृपः । धार्मिको रूपसम्पन्नस्तत्त्वज्ञानरतः सदा ॥
Verse 38
भजमानस्य सृञ्जय्यां भजमाना विजज्ञिरे / तेषां प्रधानौ विख्यातौ निमिः कृकण एव च
भजमानस्य सृञ्जय्यां भजमाना विजज्ञिरे । तेषां प्रधानौ विख्यातौ निमिः कृकण एव च ॥
Verse 39
महाभोजकुले जाता भोजा वैमार्तिकास्तथा / वृष्णेः सुमित्रो बलवाननमित्रः शिनस्तथा
महाभोजकुले जाता भोजा वैमार्तिकास्तथा । वृष्णेः सुमित्रो बलवाननमित्रः शिनस्तथा ॥
Verse 40
अनमित्रादभून्निघ्नो निघ्नस्य द्वौ बभूवतुः / प्रसेनस्तु महाभागः सत्राजिन्नाम चोत्तमः
अनमित्रादभून्निघ्नो निघ्नस्य द्वौ बभूवतुः । प्रसेनस्तु महाभागः सत्राजिन्नाम चोत्तमः ॥
Verse 41
अनमित्राच्छिनिर्जज्ञे कनिष्ठाद् वृष्णिनन्दनात् / सत्यवान् सत्यसंपन्नः सत्यकस्तत्सुतो ऽभवत्
अनमित्राच्छिनिर्जज्ञे कनिष्ठाद् वृष्णिनन्दनात् । सत्यवान् सत्यसंपन्नः सत्यकस्तत्सुतो ऽभवत् ॥
Verse 42
सात्यकिर्युयुधानस्तु तस्यासङ्गो ऽभवत् सुतः / कुणिस्तस्य सुतो धीमांस्तस्य पुत्रो युगन्धरः
सात्यकिर्युयुधानस्तु तस्यासङ्गो ऽभवत् सुतः । कुणिस्तस्य सुतो धीमांस्तस्य पुत्रो युगन्धरः ॥
Verse 43
माद्रया वृष्णेः सुतो जज्ञे पृश्निर्वै यदुनन्दनः / जज्ञाते तनयौ पृश्नेः श्वफल्कश्चित्रकश्च ह
माद्रायां वृष्णिना पुत्रः पृश्निर्नाम यदूनां नन्दनः समजायत। पृश्नेस्तु तनयौ द्वौ जातौ—श्वफल्कश्चित्रकश्च।
Verse 44
श्वफल्कः काशिराजस्य सुतां भार्यामविन्दत / तस्यामजनयत् पुत्रमक्रूरं नाम धार्मिकम् / उपमङ्गुस्तथा मङ्गुरन्ये च बहवः सुताः
श्वफल्कः काशिराजस्य दुहितरं भार्यां लेभे। तस्यां धर्मप्रसिद्धमक्रूरं नाम पुत्रमजनयत्; उपमङ्गुं मङ्गुं चान्यांश्च बहून् सुतान्।
Verse 45
अक्रूरस्य स्मृतः पुत्रो देववानिति विश्रुतः / उपदेवश्च पुण्यात्मा तयोर्विश्वप्रमाथिनौ
अक्रूरस्य देववानिति विश्रुतः पुत्रः स्मृतः। उपदेवश्च पुण्यात्मा; तौ द्वौ विश्वप्रमाथिनौ कथितौ।
Verse 46
चित्रकस्याभवत् पुत्रः पृथुर्विपृथुरेव च / अश्वग्रीवः सुबाहुश्च सुपार्श्वकगवेषणौ
चित्रकस्य पुत्रौ बभूवतुः पृथुर्विपृथुरेव च। अश्वग्रीवः सुबाहुश्च सुपार्श्वकगवेषणौ च।
Verse 47
अन्धकात् काश्यदुहिता लेभे च चतुरः सुतान् / कुकुरं भजमानं च शुचिं कम्बलबर्हिषम्
अन्धकात् काश्यपदुहिता चतुरः सुतान् लेभे—कुकुरं भजमानं च शुचिं कम्बलबर्हिषं च।
Verse 48
कुकुरस्य सुतो वृष्णिर्वृष्णेस्तु तनयो ऽभवत् / कपोतरोमा विपुलस्तस्य पुत्रो विलोमकः
कुकुरस्य सुतो वृष्णिर्वृष्णेस्तु तनयोऽभवत्। कपोतरोमा विपुलस्तस्य पुत्रो विलोमकः॥
Verse 49
तस्यासीत् तुम्बुरुसखा विद्वान् पुत्रो नलः किल / ख्यायते तस्य नामानुरनोरानकदुन्दुभिः
तस्यासीत्तुम्बुरुसखा विद्वान् पुत्रो नलः किल। ख्यायते तस्य नामानुरनोरानकदुन्दुभिः॥
Verse 50
स गोवर्धनमासाद्य तताप विपुलं तपः / वरं तस्मै ददौ देवो ब्रह्मा लोकमहेश्वरः
स गोवर्धनमासाद्य तताप विपुलं तपः। वरं तस्मै ददौ देवो ब्रह्मा लोकमहेश्वरः॥
Verse 51
वंशस्य चाक्षयां कीर्ति गानयोगमनुत्तमम् / गुरोरभ्यधिकं विप्राः कामरूपित्वमेव च
वंशस्य चाक्षयां कीर्तिं गानयोगमनुत्तमम्। गुरोरभ्यधिकं विप्राः कामरूपित्वमेव च॥
Verse 52
स लब्ध्वा वरमव्यग्रो वरेण्यं वृषवाहनम् / पूजयामास गानेन स्थाणुं त्रिदशपूजितम्
स लब्ध्वा वरमव्यग्रो वरेण्यं वृषवाहनम्। पूजयामास गानेन स्थाणुं त्रिदशपूजितम्॥
Verse 53
तस्य गानरतस्याथ भगवानम्बिकापतिः / कन्यारत्नं ददौ देवो दुर्लभं त्रिदशैरपि
अथ तस्य गानरतस्य भगवान् अम्बिकापतिः देवः कन्यारत्नं ददौ—दुर्लभं त्रिदशैरपि दिव्यकन्याम्।
Verse 54
तया स सङ्गतो राजा गानयोगमनुत्तमम् / अशिक्षयदमित्रघ्नः प्रियां तां भ्रान्तलोचनाम्
तया सह सङ्गतः स राजा अमित्रघ्नः प्रियां तां भ्रान्तलोचनां गानयोगमनुत्तमम् अशिक्षयत्।
Verse 55
तस्यामुत्पादयामास सुभुजं नाम शोभनम् / रूपलावण्यसंपन्नां ह्रीमतीमपि कन्यकाम्
तस्यां स सुभुजं नाम शोभनं पुत्रमुत्पादयामास; रूपलावण्यसंपन्नां ह्रीमतीं नाम कन्यकामपि।
Verse 56
ततस्तं जननी पुत्रं बाल्ये वयसि शोभनम् / शिक्षयामास विधिवद् गानविद्यां च कन्यकाम्
ततः सा जननी बाल्ये वयसि शोभनं पुत्रं विधिवत् शिक्षयामास; कन्यकां च गानविद्यायां सम्यगुपदिदेश।
Verse 57
कृतोपनयनो वेदानधीत्य विधिवद् गुरोः / उद्ववाहात्मजां कन्यां गन्धर्वाणां तु मानसीम्
कृतोपनयनो वेदान् गुरोः समीपे विधिवदधीत्य, गन्धर्वाणां मानसीमात्मजां कन्यां तु उद्ववाह।
Verse 58
तस्यामुत्पादयामास पञ्च पुत्राननुत्तमान् / वीणावादनतत्त्वज्ञान् गानशास्त्रविशारदान्
तस्यां स उत्पादयामास पञ्च पुत्राननुत्तमान्। ये वीणावादनतत्त्वज्ञा गानशास्त्रविशारदाः॥
Verse 59
पुत्रैः पौत्रैः सपत्नीको राजा गानविशारदः / पूजयामास गानेन देवं त्रिपुरनाशनम्
पुत्रैः पौत्रैः सपत्नीको राजा गानविशारदः। पूजयामास गानेन देवं त्रिपुरनाशनम्॥
Verse 60
ह्रीमती चापि या कन्या श्रीरिवायतलोचना / सुबाहुर्नाम गन्धर्वस्तामादाय ययौ पुरीम्
ह्रीमती चापि या कन्या श्रीरिवायतलोचना। सुबाहुर्नाम गन्धर्वस्तामादाय ययौ पुरीम्॥
Verse 61
तस्यामप्यभवन् पुत्रा गन्धर्वस्य सुतेजसः / सुषेणवीरसुग्रीवसुभोजनरवाहनाः
तस्यामप्यभवन् पुत्रा गन्धर्वस्य सुतेजसः। सुषेणवीरसुग्रीवसुभोजनरवाहनाः॥
Verse 62
अथासीदभिजित् पुत्रो वीरस्त्वानकदुन्दुभेः / पुनर्वसुश्चाभिजितः संबभूवाहुकः सुतः
अथासीदभिजित् पुत्रो वीरस्त्वानकदुन्दुभेः। पुनर्वसुश्चाभिजितः संबभूवाहुकः सुतः॥
Verse 63
आहुकस्योग्रसेनश्च देवकश्च द्विजोत्तमाः / देवकस्य सुता वीरा जज्ञिरे त्रिदशोपमाः
द्विजोत्तमाः, आहुकात् उग्रसेनः देवकश्च जातौ; देवकस्य च वीराः सुता जज्ञिरे, त्रिदशोपमाः गुणैः।
Verse 64
देववानुपदेवश्च सुदेवो देवरक्षितः / तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ
देववान् उपदेवश्च सुदेवो देवरक्षितः च जाताः; तेषां स्वसारः सप्त आसन्, ताः वसुदेवाय ददौ विवाहार्थम्।
Verse 65
वृकदेवोपदेवा च तथान्या देवरक्षिता / श्रीदेवा शान्तिदेवा च सहदेवा सहदेवा च सुव्रता / देवकी चापि तासां तु वरिष्ठाभूत् सुमध्यमा
वृकदेवोपदेवा च तथान्या देवरक्षिता; श्रीदेवा शान्तिदेवा च सहदेवा पुनः सहदेवा च सुव्रता। तासां मध्ये देवकी सुमध्यमा वरिष्ठा बभूव।
Verse 66
अग्रसेनस्य पुत्रो ऽभून्न्यग्रोधः कंस एव च / सुभूमी राष्ट्रपालश्च तुष्टिमाञ्छङ्कुरेव च
अग्रसेनस्य पुत्रा बभूवुः—न्यग्रोधः कंस एव च; सुभूमी राष्ट्रपालश्च तुष्टिमान् शङ्कुरेव च।
Verse 67
भजमानादबूत् पुत्रः प्रख्यातो ऽसौ विदूरथः / तस्य शूरः शमिस्तस्मात् प्रतिक्षत्रस्ततो ऽभवत्
भजमानात् पुत्रो जातः प्रख्यातो विदूरथः; तस्मात् शूरः, शूरात् शमिः, शमितः पश्चात् प्रतिक्षत्रोऽभवत्।
Verse 68
स्वयंभोजस्ततस्तस्माद् हृदिकः शत्रुतापनः / कृतवर्माथ तत्पुत्रो देवरस्तत्सुतः स्मृतः / स शूरस्तत्सुतो धीमान् वसुदेवो ऽथ तत्सुतः
स्वयंभोजात् ततो जातो हृदिकः शत्रुतापनः। तस्मात् कृतवर्मा जातः, तत्पुत्रो देवरः स्मृतः। तस्य पुत्रः शूरो धीमान्, तस्माद् वसुदेवोऽभवत्, अथ तस्यापि सुतः॥
Verse 69
वसुदेवावन्महाबाहुर्वासुदेवो जगद्गुरुः / बभूव देवकीपुत्रो देवैरभ्यर्थितो हरिः
वसुदेववंशे महाबाहुर्वासुदेवो जगद्गुरुः। देवकीपुत्रो बभूव हरिर्देवैरभ्यर्थितः॥
Verse 70
रोहिणी च महाभागा वसुदेवस्य शोभना / असूत पत्नी संकर्षं रामं ज्येष्ठं हलायुधम्
रोहिणी महाभागा वसुदेवस्य शोभना। पत्नी संकर्षं जनयामास रामं ज्येष्ठं हलायुधम्॥
Verse 71
स एव परमात्मासौ वासुदेवो जगन्मयः / हलायुधः स्वयं साक्षाच्छेषः संकर्षणः प्रभुः
स एव परमात्मासौ वासुदेवो जगन्मयः। हलायुधः स्वयं साक्षाच्छेषः संकर्षणः प्रभुः॥
Verse 72
भृगुशापच्छलेनैव मानयन् मानुषीं तनुम् / बभूत तस्यां देवक्यां रोहिण्यामपि माधवः
भृगुशापच्छलेनैव मानयन् मानुषीं तनुम्। बभूव तस्यां देवक्यां रोहिण्यामपि माधवः॥
Verse 73
उमादेहसमुद्भूता योगनिद्रा च कौशीकी / नियोगाद् वासुदेवस्य यशोदातनया ह्यभूत्
उमादेहसमुद्भूता सा योगनिद्रा तु कौशीकी । वासुदेवस्य नियोगेन यशोदातनया ह्यभूत् ॥
Verse 74
ये चान्ये वसुदेवस्य वासुदेवाग्रजाः सुताः / प्रागेव कंसस्तान् सर्वान् जघान मुनिपुङ्गवाः
ये चान्ये वसुदेवस्य वासुदेवाग्रजाः सुताः । प्रागेव कंसस्तान् सर्वान् जघान मुनिपुङ्गवाः ॥
Verse 75
सुषेणश्च तथोदायी भद्रसेनो महाबलः / ऋजुदासो भद्रदासः कीर्तिमानपि पूर्वजः
सुषेणश्च तथोदायी भद्रसेनो महाबलः । ऋजुदासो भद्रदासः कीर्तिमानपि पूर्वजः ॥
Verse 76
हतेष्वेतेषु सर्वेषु रोहिणी वसुदेवतः / असूत रामं लोकेशं बलभद्रं हलायुधम्
हतेष्वेतेषु सर्वेषु रोहिणी वसुदेवतः । असूत रामं लोकेशं बलभद्रं हलायुधम् ॥
Verse 77
जाते ऽथ रामे देवानामादिमात्मानमच्युतम् / असूत देवकी कृष्णं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम्
जातेऽथ रामे देवानामादिमात्मानमच्युतम् । असूत देवकी कृष्णं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम् ॥
Verse 78
रेवती नाम रामस्य भार्यासीत् सुगुणान्विता / तस्यामुत्पादयामास पुत्रौ द्वौ निशठोल्मुकौ
रेवती नाम रामस्य भार्या बभूव सुगुणान्विता। तस्यां स जनयामास पुत्रौ द्वौ—निशठं चोल्मुकं च॥
Verse 79
षोडशस्त्रीसहस्त्राणि कृष्णस्याक्लिष्टकर्मणः / बभूवुरात्मजास्तासु शतशो ऽथ सहस्त्रशः
षोडशस्त्रीसहस्राणि कृष्णस्याक्लिष्टकर्मणः। तासु बभूवुरात्मजाः शतशोऽथ सहस्रशः॥
Verse 80
चारुदेष्णः सुचारुश्च चारुवेषो यशोधरः / चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः शङ्ख एव च
चारुदेष्णः सुचारुश्च चारुवेषो यशोधरः। चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः शङ्ख एव च॥
Verse 81
रुक्मिण्य वासुदेवस्यां महाबलपराक्रमाः / विशिष्टाः सर्वपुत्राणां संबभूवुरिम् सुताः
रुक्मिण्यां वासुदेवस्य महाबलपराक्रमाः। विशिष्टाः सर्वपुत्राणां संबभूवुरिमे सुताः॥
Verse 82
तान् दृष्ट्वा तनयान् वीरान् रौक्मिणेयाञ्जनार्दनम् / जाम्बवत्यब्रवीत् कृष्णं भार्या तस्य शुचिस्मिता
तान् दृष्ट्वा तनयान् वीरान् रौक्मिणेयाञ्जनार्दनम्। जाम्बवती शुचिस्मिता कृष्णं भार्या तमब्रवीत्॥
Verse 83
मम त्वं पुण्डरीकाक्ष विशिष्टं गुणवत्तमम् / सुरेशसदृशं पुत्रं देहि दानवसूदन
हे पुण्डरीकाक्ष दानवसूदन! मम विशिष्टं गुणवत्तमं सुरेशसदृशं पुत्रं देहि।
Verse 84
जात्बवत्या वचः श्रुत्वा जगन्नाथः स्वयं हरिः / समारेभे तपः कर्तुं तपोनिधिररिन्दमः
जात्बवत्या वचः श्रुत्वा जगन्नाथः स्वयं हरिः। समारेभे तपः कर्तुं तपोनिधिररिन्दमः॥
Verse 85
तच्छृणुध्वं मुनिश्रेष्ठा यथासौ देवकीसुतः / दृष्ट्वा लेभे सुतं रुद्रं तप्त्वा तीव्रं महत् तपः
तच्छृणुध्वं मुनिश्रेष्ठा यथासौ देवकीसुतः। तप्त्वा तीव्रं महत्तपः दृष्ट्वा लेभे सुतं रुद्रम्॥
It converts lineage into lived dharma: royal succession is not merely biological but validated by śaraṇāgati and the establishment of Devī worship, showing that sovereignty is secured through divine protection, right conduct, and ritual patronage.
In this chapter it is presented as a Vāsudeva-centered sacred treatise/tradition set in motion under Nārada’s instruction, supporting rites and observances and functioning as an early theological-ritual framework for Vaiṣṇava devotion within the Purāṇic world.
Viṣṇu’s descent as Kṛṣṇa is central, yet Devī appears as Sarasvatī (refuge and speech-power) and as Kauśikī (yoganidrā), while Śiva is invoked as the Bull-bannered Lord who grants boons—depicting complementary divine agencies rather than sectarian rivalry.
It explicitly announces Kṛṣṇa’s austerity and the vision of Rudra culminating in obtaining him as a son, functioning as a cliffhanger that the subsequent chapter is expected to narrate in detail.