मुनय ऊचुः तव वक्त्राब्धिसंभूतम् अमृतं वाङ्मयं मुने पिबतां नो द्विजश्रेष्ठ न तृप्तिर् इह दृश्यते //
अत्र अध्याय २३६ आरभ्यते; श्लोकसंख्या १ इति, किन्तु मूलपाठोऽत्र न दृश्यते।