Mārkaṇḍeya Ṛṣi Meets Lord Śiva: Devotee as Living Tīrtha and the Lord’s Māyā
आत्मन्यपि शिवं प्राप्तं तडित्पिङ्गजटाधरम् । त्र्यक्षं दशभुजं प्रांशुमुद्यन्तमिव भास्करम् ॥ ११ ॥ व्याघ्रचर्माम्बरं शूलधनुरिष्वसिचर्मभि: । अक्षमालाडमरुककपालं परशुं सह ॥ १२ ॥ बिभ्राणं सहसा भातं विचक्ष्य हृदि विस्मित: । किमिदं कुत एवेति समाधेर्विरतो मुनि: ॥ १३ ॥
ātmany api śivaṁ prāptaṁ taḍit-piṅga-jaṭā-dharam try-akṣaṁ daśa-bhujaṁ prāṁśum udyantam iva bhāskaram
श्रीमार्कण्डेयः स्वहृदि सहसा शिवं ददर्श—तडित्पिङ्गजटाधरं त्र्यक्षं दशभुजं प्रांशुं उद्यन्तमिव भास्करम्। व्याघ्रचर्माम्बरं शूलधनुरिष्वसिचर्मभिरक्षमालाडमरुककपालपरशुभिश्च विभ्राणं; तं दृष्ट्वा विस्मितो मुनिः समाधेर्विरतः ‘किमिदं कुत एवेति’ चिन्तयामास।