Shloka 33
Uddhava Sent to Vraja: Consolation to Nanda-Yaśodā and the Gopīs’ Separation
यस्मिन् जन: प्राणवियोगकाले क्षणं समावेश्य मनोऽविशुद्धम् । निर्हृत्य कर्माशयमाशु याति परां गतिं ब्रह्ममयोऽर्कवर्ण: ॥ ३२ ॥ तस्मिन् भवन्तावखिलात्महेतौ नारायणे कारणमर्त्यमूर्तौ । भावं विधत्तां नितरां महात्मन् किं वावशिष्टं युवयो: सुकृत्यम् ॥ ३३ ॥
yasmin janaḥ prāṇa-viyoga-kāle kṣanaṁ samāveśya mano ’viśuddham nirhṛtya karmāśayam āśu yāti parāṁ gatiṁ brahma-mayo ’rka-varṇaḥ
यः प्राणवियोगकाले क्षणमपि तस्मिन् ब्रह्ममयेऽर्कवर्णे मनः समावेश्य, अशुद्धोऽपि कर्माशयं निर्हृत्य शीघ्रं परां गतिं याति। तस्मिन् अखिलात्महेतौ कारणमर्त्यमूर्तौ नारायणे युवां नितरां भावं विधत्ताम्; युवयोः सुकृत्यं किं वावशिष्टम्?
FAQs
This verse teaches that even a moment of absorption in the Lord at death can uproot the stored karmic impressions and grant the supreme destination.
The Supreme Lord—radiant like the sun and identical with Brahman—is being praised as the ultimate refuge who liberates the soul.
Practice daily nāma-japa, hear Bhagavatam regularly, and train the mind to return to the Lord in stress—so remembrance becomes natural at life’s final moment.