Shloka 32
Uddhava Sent to Vraja: Consolation to Nanda-Yaśodā and the Gopīs’ Separation
यस्मिन् जन: प्राणवियोगकाले क्षणं समावेश्य मनोऽविशुद्धम् । निर्हृत्य कर्माशयमाशु याति परां गतिं ब्रह्ममयोऽर्कवर्ण: ॥ ३२ ॥ तस्मिन् भवन्तावखिलात्महेतौ नारायणे कारणमर्त्यमूर्तौ । भावं विधत्तां नितरां महात्मन् किं वावशिष्टं युवयो: सुकृत्यम् ॥ ३३ ॥
yasmin janaḥ prāṇa-viyoga-kāle kṣanaṁ samāveśya mano ’viśuddham nirhṛtya karmāśayam āśu yāti parāṁ gatiṁ brahma-mayo ’rka-varṇaḥ
प्राणवियोगकाले योऽपि जनोऽविशुद्धमनाः क्षणं तस्मिन् मनः समावेश्य कर्माशयं दग्ध्वा शीघ्रं परां गतिं याति, ब्रह्ममयः अर्कवर्णः। भवन्तौ तस्मिन्नखिलात्महेतौ कारणमर्त्यमूर्तौ नारायणे नितरां भावं विधत्ताम्; युवयोः सुकृत्यं किं वावशिष्टम्।
FAQs
This verse teaches that even momentary remembrance of the Lord at death can destroy the stored karmic impressions and grant the supreme destination.
The verse describes the Supreme Lord (Nārāyaṇa/Kṛṣṇa) as identical with Brahman in essence and shining with sunlike radiance.
Cultivate daily nāma-japa, hearing (śravaṇa), and remembrance (smaraṇa) so that the mind naturally turns to the Lord even in crisis.