Shloka 29
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
अक्रूरो व्रजे गोदोहनाय गतौ कृष्णरामौ ददर्श। कृष्णः पीताम्बरधरो रामो नीलाम्बरधरो, शरदम्बुरुहेक्षणौ। किशोरौ बृहद्भुजौ—एकः श्यामलः, अन्यः श्वेतः—श्रीनिकेतौ, सुमुखौ सुन्दरवरौ, बलद्विरदविक्रमौ। ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजचिह्निताङ्घ्रिभिः व्रजं शोभयन्तौ, सानुक्रोशस्मितेक्षणौ। स्रग्विणौ वनमालिनौ, पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ, स्नातौ विरजवाससौ। प्रधानपुरुषौ जगद्धेतू जगत्पती, जगत्यर्थे स्वांशेन अवतीर्णौ बलकेशवौ। स्वप्रभया दिशो वितिमिरा कुर्वाणौ, यथा मारकतशैलः रौप्यशैलश्च कनकाचितौ।