Sukta 15
Rishi: Atharvanic tradition (often treated as anonymous/collective for this rain-charm cycle)
Devata: Parjanya/Varṣa (Rain) mediated through frogs as rain-messengers
Chandas: Anuṣṭubh (with colloquial/onomatopoetic coloring)
अयं अथर्ववेदोक्तो वर्षाकर्षणमन्त्रः पर्जन्यस्य वर्षां समाह्वयति। सर्वतो दिग्भ्यः मेघान्, वातान्, आपश्च प्रचोदयन् वर्षाप्रवृत्तिं जनयति; मण्डूकानां पुनर्नादं च वर्षर्तोः सम्यगागमनस्य श्राव्यं निमित्तं मन्यते। अस्मिन् सूक्ते विश्वव्यापिनी आज्ञा (दिग्भ्यः मेघसमागमः) ग्राम्यकर्मणः यथार्थेन (सरः, मण्डूकाः, नादः) सह मिश्रिता, येन कृषिचक्रस्य पुनः स्थापनं, अन्नसुरक्षा, तथा समुदायस्य क्षेमकल्याणं साध्यते।
Mantras
Mantra 1
वृष्टिः। स॒मुत्प॑तन्तु प्र॒दिशो॑ नभ॑स्वतीः॒ सम॒भ्राणि॒ वात॑जूतानि यन्तु । म॒ह॒ऋ॒ष॒भस्य॒ नद॑तो॒ नभ॑स्वतो वा॒श्रा आपः॑ पृथि॒वीं त॑र्पयन्तु
वृष्टिः। समुत्पतन्तु प्रदिशो नभस्वतीः; समभ्राणि वातजूतानि यन्तु। महर्षभस्य नदतो नभस्वतो वाश्रा आपः पृथिवीं तर्पयन्तु।
Mantra 2
समी॑क्षयन्तु तवि॒षाः सु॒दान॑वो॒ ऽपां रसा॒ ओष॑धीभिः सचन्ताम्। व॒र्षस्य॒ सर्गा॑ महयन्तु॒ भूमिं॒ पृथ॑ग् जायन्ता॒मोष॑धयो वि॒श्वरू॑पाः
समीक्षयन्तु तविषाः सुदानवः; अपां रसाः ओषधीभिः सचन्ताम्। वर्षस्य सर्गाः भूमिं महयन्तु; पृथग् जायन्ताम् ओषधयो विश्वरूपाः।
Mantra 3
समी॑क्षयस्व॒ गाय॑तो॒ नभां॑स्य॒पां वेगा॑सः॒ पृथ॒गुद् वि॑जन्ताम्। व॒र्षस्य॒ सर्गा॑ महयन्तु॒ भूमिं॑ पृथ॑ग् जायन्तां वी॒रुधो॑ वि॒श्वरू॑पाः
समीक्षयस्व गायतः; नभांसि, अपां वेगासः पृथग् उद् विजन्ताम्। वर्षस्य सर्गाः भूमिं महयन्तु; पृथग् जायन्तां वीरुधो विश्वरूपाः।
Mantra 4
ग॒णास्त्वोप॑ गायन्तु॒ मारु॑ताः पर्जन्य घो॒षिणः॒ पृथ॑क्। सर्गा॑ व॒र्षस्य॒ वर्ष॑तो॒ वर्ष॑न्तु पृथि॒वीमनु॑
गणास्त्वोप गायन्तु मारुताः पर्जन्य घोषिणः पृथक् । सर्गा वर्षस्य वर्षतो वर्षन्तु पृथिवीमनु ॥
Mantra 5
उदी॑रयत मरुतः समुद्र॒तस्त्वे॒षो अ॒र्को नभ॒ उत् पा॑तयाथ । म॒ह॒ऋ॒ष॒भस्य॒ नद॑तो॒ नभ॑स्वतो वा॒श्रा आपः॑ पृथि॒वीं त॑र्पयन्तु
उदीरयत मरुतः समुद्रतः; त्वेषोऽर्को नभ उत् पातयाथ। महर्षभस्य नदतो नभस्वतो वाश्रा आपः पृथिवीं तर्पयन्तु॥
Mantra 6
अ॒भि क्र॑न्द स्त॒नया॒र्दयो॑द॒धिं भूमिं॑ पर्जन्य॒ पय॑सा॒ सम॑ङ्धि । त्वया॑ सृ॒ष्टं ब॑हु॒लमैतु॑ व॒र्षमा॑शारै॒षी कृ॒शगु॑रे॒त्वस्त॑म्
अभि क्रन्द स्तनयार्दयो दधिं भूमिं पर्जन्य पयसा समङ्धि। त्वया सृष्टं बहुलमैतु वर्षमाशारैषी कृशगुरेत्वस्तम्॥
Mantra 7
सं वो॑ऽवन्तु सु॒दान॑व॒ उत्सा॑ अजग॒रा उ॒त। म॒रुद्भिः॒ प्रच्यु॑ता मे॒घा वर्ष॑न्तु पृथि॒वीमनु॑
सं वोऽवन्तु सुदानव उत्सा अजगरा उत। मरुद्भिः प्रच्युता मेघा वर्षन्तु पृथिवीमनु॥
Mantra 8
आशा॑माशां॒ वि द्यो॑ततां॒ वाता॑ वान्तु दि॒शोदि॑शः । म॒रुद्भिः॒ प्रच्यु॑ता मे॒घाः सं य॑न्तु पृथि॒वीमनु॑
आशामाशां वि द्योततां वाता वान्तु दिशो दिशः । मरुद्भिः प्रच्युता मेघाः सं यन्तु पृथिवीमनु ॥
Mantra 9
आपो॑ वि॒द्युद॒भ्रं व॒र्षं सं वो॑ऽवन्तु सु॒दान॑व॒ उत्सा॑ अजग॒रा उ॒त। म॒रुद्भिः॒ प्रच्यु॑ता मे॒घाः प्राव॑न्तु पृथि॒वीमनु॑
आपो विद्युदभ्रं वर्षं च सह सं वोऽवन्तु—सुदानवः; उत्सा अजगरा उत। मरुद्भिः प्रच्युताः मेघाः पृथिवीमनु वर्षन्तः प्रावन्तु।
Mantra 10
अ॒पाम॒ग्निस्त॒नूभिः॑ संविदा॒नो य ओष॑धीनामधि॒पा ब॒भूव॑ । स नो॑ व॒र्षं व॑नुतां जा॒तवे॑दाः प्रा॒णं प्र॒जाभ्यो॑ अ॒मृतं॑ दि॒वस्परि॑
अपामग्निस्तनूभिः संविदानो य ओषधीनामधिपो बभूव। स नो जातवेदाः वर्षं वनुतां, प्राणं प्रजाभ्यो, दिवः परि अमृतं ददातु।
Mantra 11
प्र॒जाप॑तिः सलि॒लादा स॑मुद्रादाप॑ ई॒रय॑न्नुद॒धिम॑र्दयाति । प्र प्या॑यतां॒ वृष्णो॒ अश्व॑स्य॒ रेतो॒ऽर्वाङे॒तेन॑ स्तनयि॒त्नुनेहि॑
प्रजापतिः सलिलाद् समुद्राद् आप ईरयन् उदधिम् अर्दयाति। प्र प्यायतां वृष्णोऽश्वस्य रेतः; अर्वाङ् एतेन स्तनयित्नुना एहि।
Mantra 12
अ॒पो नि॑षि॒ञ्चन्नसु॑रः पि॒ता नः॒ श्वस॑न्तु॒ गर्ग॑रा अ॒पां व॑रु॒णाव॒ नीची॑र॒पः सृ॑ज । वद॑न्तु॒ पृश्नि॑बाहवो म॒ण्डूका॒ इरि॒णानु॑
अपो निषिञ्चन् असुरः पिता नः—श्वसन्तु गर्गरा आपाम्। वरुणाव, नीचीर् अपः सृज; वदन्तु पृश्निबाहवो मण्डूका इरिणानु।
Mantra 13
सं॒व॒त्स॒रं श॑शया॒ना ब्रा॑ह्म॒णा व्र॑तचा॒रिणः॑ । वाचं॑ प॒र्जन्य॑जिन्वितां॒ प्र म॒ण्डूका॑ अवादिषुः
संवत्सरं शशयानाः ब्राह्मणा व्रतचारिणः। वाचं पर्जन्यजिन्वितां प्र मण्डूका अवादिषुः।
Mantra 14
उ॒प॒प्रव॑द मण्डूकि व॒र्षमा व॑द तादुरि । मध्ये॑ ह्र॒दस्य॑ प्लवस्व वि॒गृह्य॑ च॒तुरः॑ प॒दः
उपप्रवद मण्डूकि, वर्षम् आ वद तादुरि। मध्ये ह्रदस्य प्लवस्व, विगृह्य चतुरः पदः।
Mantra 15
खण्व॒खा३इ॒ खैम॒खा३इ॒ मध्ये॑ तदुरि । व॒र्षं व॑नुध्वं पितरो म॒रुतां॒ मन॑ इछत
‘खण्वखा’ ‘खैमखा’—इति मध्ये, हे तदुरि! पितरः, वर्षं वनुध्वम्; मरुतां मनः संकल्पं च इच्छत।
Mantra 16
म॒हान्तं॒ कोश॒मुद॑चा॒भि षि॑ञ्च सविद्यु॒तं भ॑वतु॒ वातु॒ वातः॑ । त॒न्वतां॑ य॒ज्ञं ब॑हु॒धा विसृ॑ष्टा आन॒न्दिनी॒रोष॑धयो भवन्तु
महान्तं कोशम् उदकं च अभिषिञ्च; सविद्युतं भवतु; वातो वातु। यज्ञं बहुधा विसृष्टं तन्वताम्; विसृष्टा ओषधयः आनन्दिन्यो हृष्टाः भवन्तु।
Frequently Asked Questions
Because frogs typically begin calling when rains arrive; the sukta treats their croaking as Parjanya’s messenger-sound—an omen and a ritual signal that helps ‘summon’ the showers.
To gather and drive the clouds with wind and then release strong rain-waters that refresh the earth, refill ponds, and secure crops and prosperity.
Primarily prosperity (paustika): rain ensures food, fodder, and stability. It is also “health-adjacent” because drought relief protects communal well-being.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.