Sukta 15
Rishi: Atharvanic tradition (often treated as anonymous/collective for this rain-charm cycle)
Devata: Parjanya/Varṣa (Rain) mediated through frogs as rain-messengers
Chandas: Anuṣṭubh (with colloquial/onomatopoetic coloring)
अयं अथर्ववेदोक्तो वर्षाकर्षणमन्त्रः पर्जन्यस्य वर्षां समाह्वयति। सर्वतो दिग्भ्यः मेघान्, वातान्, आपश्च प्रचोदयन् वर्षाप्रवृत्तिं जनयति; मण्डूकानां पुनर्नादं च वर्षर्तोः सम्यगागमनस्य श्राव्यं निमित्तं मन्यते। अस्मिन् सूक्ते विश्वव्यापिनी आज्ञा (दिग्भ्यः मेघसमागमः) ग्राम्यकर्मणः यथार्थेन (सरः, मण्डूकाः, नादः) सह मिश्रिता, येन कृषिचक्रस्य पुनः स्थापनं, अन्नसुरक्षा, तथा समुदायस्य क्षेमकल्याणं साध्यते।
Mantras
Mantra 1
वृष्टिः। स॒मुत्प॑तन्तु प्र॒दिशो॑ नभ॑स्वतीः॒ सम॒भ्राणि॒ वात॑जूतानि यन्तु । म॒ह॒ऋ॒ष॒भस्य॒ नद॑तो॒ नभ॑स्वतो वा॒श्रा आपः॑ पृथि॒वीं त॑र्पयन्तु
वृष्टिः। समुत्पतन्तु प्रदिशो नभस्वतीः; समभ्राणि वातजूतानि यन्तु। महर्षभस्य नदतो नभस्वतो वाश्रा आपः पृथिवीं तर्पयन्तु।
Mantra 2
समी॑क्षयन्तु तवि॒षाः सु॒दान॑वो॒ ऽपां रसा॒ ओष॑धीभिः सचन्ताम्। व॒र्षस्य॒ सर्गा॑ महयन्तु॒ भूमिं॒ पृथ॑ग् जायन्ता॒मोष॑धयो वि॒श्वरू॑पाः
समीक्षयन्तु तविषाः सुदानवः; अपां रसाः ओषधीभिः सचन्ताम्। वर्षस्य सर्गाः भूमिं महयन्तु; पृथग् जायन्ताम् ओषधयो विश्वरूपाः।
Mantra 3
समी॑क्षयस्व॒ गाय॑तो॒ नभां॑स्य॒पां वेगा॑सः॒ पृथ॒गुद् वि॑जन्ताम्। व॒र्षस्य॒ सर्गा॑ महयन्तु॒ भूमिं॑ पृथ॑ग् जायन्तां वी॒रुधो॑ वि॒श्वरू॑पाः
समीक्षयस्व गायतः; नभांसि, अपां वेगासः पृथग् उद् विजन्ताम्। वर्षस्य सर्गाः भूमिं महयन्तु; पृथग् जायन्तां वीरुधो विश्वरूपाः।
Mantra 4
ग॒णास्त्वोप॑ गायन्तु॒ मारु॑ताः पर्जन्य घो॒षिणः॒ पृथ॑क्। सर्गा॑ व॒र्षस्य॒ वर्ष॑तो॒ वर्ष॑न्तु पृथि॒वीमनु॑
गणास्त्वोप गायन्तु मारुताः पर्जन्य घोषिणः पृथक् । सर्गा वर्षस्य वर्षतो वर्षन्तु पृथिवीमनु ॥
Mantra 5
उदी॑रयत मरुतः समुद्र॒तस्त्वे॒षो अ॒र्को नभ॒ उत् पा॑तयाथ । म॒ह॒ऋ॒ष॒भस्य॒ नद॑तो॒ नभ॑स्वतो वा॒श्रा आपः॑ पृथि॒वीं त॑र्पयन्तु
उदीरयत मरुतः समुद्रतः; त्वेषोऽर्को नभ उत् पातयाथ। महर्षभस्य नदतो नभस्वतो वाश्रा आपः पृथिवीं तर्पयन्तु॥
Mantra 6
अ॒भि क्र॑न्द स्त॒नया॒र्दयो॑द॒धिं भूमिं॑ पर्जन्य॒ पय॑सा॒ सम॑ङ्धि । त्वया॑ सृ॒ष्टं ब॑हु॒लमैतु॑ व॒र्षमा॑शारै॒षी कृ॒शगु॑रे॒त्वस्त॑म्
अभि क्रन्द स्तनयार्दयो दधिं भूमिं पर्जन्य पयसा समङ्धि। त्वया सृष्टं बहुलमैतु वर्षमाशारैषी कृशगुरेत्वस्तम्॥
Mantra 7
सं वो॑ऽवन्तु सु॒दान॑व॒ उत्सा॑ अजग॒रा उ॒त। म॒रुद्भिः॒ प्रच्यु॑ता मे॒घा वर्ष॑न्तु पृथि॒वीमनु॑
सं वोऽवन्तु सुदानव उत्सा अजगरा उत। मरुद्भिः प्रच्युता मेघा वर्षन्तु पृथिवीमनु॥
Mantra 8
आशा॑माशां॒ वि द्यो॑ततां॒ वाता॑ वान्तु दि॒शोदि॑शः । म॒रुद्भिः॒ प्रच्यु॑ता मे॒घाः सं य॑न्तु पृथि॒वीमनु॑
आशामाशां वि द्योततां वाता वान्तु दिशो दिशः । मरुद्भिः प्रच्युता मेघाः सं यन्तु पृथिवीमनु ॥
Mantra 9
आपो॑ वि॒द्युद॒भ्रं व॒र्षं सं वो॑ऽवन्तु सु॒दान॑व॒ उत्सा॑ अजग॒रा उ॒त। म॒रुद्भिः॒ प्रच्यु॑ता मे॒घाः प्राव॑न्तु पृथि॒वीमनु॑
आपो विद्युदभ्रं वर्षं च सह सं वोऽवन्तु—सुदानवः; उत्सा अजगरा उत। मरुद्भिः प्रच्युताः मेघाः पृथिवीमनु वर्षन्तः प्रावन्तु।
Mantra 10
अ॒पाम॒ग्निस्त॒नूभिः॑ संविदा॒नो य ओष॑धीनामधि॒पा ब॒भूव॑ । स नो॑ व॒र्षं व॑नुतां जा॒तवे॑दाः प्रा॒णं प्र॒जाभ्यो॑ अ॒मृतं॑ दि॒वस्परि॑
अपामग्निस्तनूभिः संविदानो य ओषधीनामधिपो बभूव। स नो जातवेदाः वर्षं वनुतां, प्राणं प्रजाभ्यो, दिवः परि अमृतं ददातु।
Mantra 11
प्र॒जाप॑तिः सलि॒लादा स॑मुद्रादाप॑ ई॒रय॑न्नुद॒धिम॑र्दयाति । प्र प्या॑यतां॒ वृष्णो॒ अश्व॑स्य॒ रेतो॒ऽर्वाङे॒तेन॑ स्तनयि॒त्नुनेहि॑
प्रजापतिः सलिलाद् समुद्राद् आप ईरयन् उदधिम् अर्दयाति। प्र प्यायतां वृष्णोऽश्वस्य रेतः; अर्वाङ् एतेन स्तनयित्नुना एहि।
Mantra 12
अ॒पो नि॑षि॒ञ्चन्नसु॑रः पि॒ता नः॒ श्वस॑न्तु॒ गर्ग॑रा अ॒पां व॑रु॒णाव॒ नीची॑र॒पः सृ॑ज । वद॑न्तु॒ पृश्नि॑बाहवो म॒ण्डूका॒ इरि॒णानु॑
अपो निषिञ्चन् असुरः पिता नः—श्वसन्तु गर्गरा आपाम्। वरुणाव, नीचीर् अपः सृज; वदन्तु पृश्निबाहवो मण्डूका इरिणानु।
Mantra 13
सं॒व॒त्स॒रं श॑शया॒ना ब्रा॑ह्म॒णा व्र॑तचा॒रिणः॑ । वाचं॑ प॒र्जन्य॑जिन्वितां॒ प्र म॒ण्डूका॑ अवादिषुः
संवत्सरं शशयानाः ब्राह्मणा व्रतचारिणः। वाचं पर्जन्यजिन्वितां प्र मण्डूका अवादिषुः।
Mantra 14
उ॒प॒प्रव॑द मण्डूकि व॒र्षमा व॑द तादुरि । मध्ये॑ ह्र॒दस्य॑ प्लवस्व वि॒गृह्य॑ च॒तुरः॑ प॒दः
उपप्रवद मण्डूकि, वर्षम् आ वद तादुरि। मध्ये ह्रदस्य प्लवस्व, विगृह्य चतुरः पदः।
Mantra 15
खण्व॒खा३इ॒ खैम॒खा३इ॒ मध्ये॑ तदुरि । व॒र्षं व॑नुध्वं पितरो म॒रुतां॒ मन॑ इछत
‘खण्वखा’ ‘खैमखा’—इति मध्ये, हे तदुरि! पितरः, वर्षं वनुध्वम्; मरुतां मनः संकल्पं च इच्छत।
Mantra 16
म॒हान्तं॒ कोश॒मुद॑चा॒भि षि॑ञ्च सविद्यु॒तं भ॑वतु॒ वातु॒ वातः॑ । त॒न्वतां॑ य॒ज्ञं ब॑हु॒धा विसृ॑ष्टा आन॒न्दिनी॒रोष॑धयो भवन्तु
महान्तं कोशम् उदकं च अभिषिञ्च; सविद्युतं भवतु; वातो वातु। यज्ञं बहुधा विसृष्टं तन्वताम्; विसृष्टा ओषधयः आनन्दिन्यो हृष्टाः भवन्तु।
Frequently Asked Questions
Because frogs typically begin calling when rains arrive; the sukta treats their croaking as Parjanya’s messenger-sound—an omen and a ritual signal that helps ‘summon’ the showers.
To gather and drive the clouds with wind and then release strong rain-waters that refresh the earth, refill ponds, and secure crops and prosperity.
Primarily prosperity (paustika): rain ensures food, fodder, and stability. It is also “health-adjacent” because drought relief protects communal well-being.
Ask anything about Sukta 15 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
