
Rishi: Atharvanic/Angiras-type attribution (protective household tradition).
Devata: Apotropaic ‘Path’/Banishment; implicitly Indraic protection against thieves and predators.
Chandas: Anuṣṭubh (predominant in AV protective charms)
अयं सूक्तः गृह्यः अपोत्प्रायः (रक्षोघ्नः) मन्त्रः, येन व्याघ्रादयः, स्तेनाः, पाशाः, दुष्टचित्ताः च जनाः ‘परतरं पन्थानम्’ अध्वानं प्रति नीयन्ते, ग्रामात् निवेशनात् च दूरं प्रेष्यन्ते। अत्र देशान्तर-निर्वासनं—भयस्य बहिर्गमनं प्रतिकूलमार्गेण—इन्द्रस्य दण्डन्यायबलं च (वज्रेण निघ्नन्) समन्वितम्। अथर्वणीयं बन्धनमोचन-तन्त्रं अपि दृश्यते, यत् इच्छया बध्नाति, इच्छया च मोचयति।
Mantra 1
शत्रुनाशनम् उदि॒तस्त्रयो॑ अक्रमन् व्या॒घ्रः पुरु॑षो॒ वृकः॑ । हिरु॒ग्घि यन्ति॒ सिन्ध॑वो॒ हिरु॑ग् दे॒वो वन॒स्पति॒र्हिरु॑ङ्नमन्तु॒ शत्र॑वः
शत्रुनाशनम् उदितस्त्रयो अक्रमन्—व्याघ्रः पुरुषो वृकः। ‘हिरुग्’ इति यन्ति सिन्धवः; ‘हिरुग्’ देवो वनस्पतिः; ‘हिरुग्’ नमन्तु शत्रवः।
Mantra 2
परे॑णैतु प॒था वृकः॑ पर॒मेणो॒त तस्क॑रः । परे॑ण द॒त्वती॒ रज्जुः॒ परे॑णाघा॒युर॑र्षतु
परेण पथा वृक एतु; परमेणोऽपि तस्करः। परेण दत्वती रज्जुः प्रव्रजतु; परेणाघायुर् अर्षतु।
Mantra 3
अ॒क्ष्यौऽच ते॒ मुखं॑ च ते व्याघ्र जम्भयामसि । आत् सर्वा॑न् विंश॒तिं न॒खान्
अक्ष्यौ च ते मुखं च ते, व्याघ्र, जम्भयामसि; आत् सर्वान् विंशतिं नखान्।
Mantra 4
व्या॒घ्रं द॒त्वतां॑ व॒यं प्र॑थ॒मं ज॑म्भयामसि । आदु॑ ष्टे॒नमथो॒ अहिं॑ यातु॒धान॒मथो॒ वृक॑म्
व्याघ्रं दत्वतां वयं प्रथमं जम्भयामसि; आदु स्तेनम् अथो अहिं यातुधानम् अथो वृकम्।
Mantra 5
यो अ॒द्य स्ते॒न आय॑ति॒ स संपि॑ष्टो॒ अपा॑यति । प॒थाम॑पध्वं॒सेनै॒त्विन्द्रो॒ वज्रे॑ण हन्तु॒ तम्
योऽद्य स्तेन आयाति स सम्पिष्टोऽपायातु। पथाम् अपध्वंसेनैत्व्; इन्द्रो वज्रेण तं हन्तु।
Mantra 6
मू॒र्णा मृ॒गस्य॒ दन्ता॒ अपि॑शीर्णा उ पृ॒ष्टयः॑ । नि॒म्रुक्ते॑ गो॒धा भ॑वतु नी॒चाय॑च्छश॒युर्मृ॒गः
मृगस्य दन्ता मूर्णाः स्युः, पृष्ठयश्चापिशीर्णाः। निम्रुक्ते नीचदेशे गोधा एव भवतु; मृगः नीचायच्छः शयुर्भवतु।
Mantra 7
यत् सं॒यमो॒ न वि य॑मो॒ वि य॑मो॒ यन्न सं॒यमः॑ । इ॒न्द्र॒जाः सो॑म॒जा आ॑थर्व॒णम॑सि व्याघ्र॒जम्भ॑नम्
यत् संयमो न वि यमो वि यमो यन्न संयमः। इन्द्रजाः सोमजा आथर्वणमसि व्याघ्रजम्भनम्॥
To protect a household by ritually diverting threats—thieves, predators, snares, and hostile intent—away from the home and onto a remote, adverse route.
The “farther path” is a ritual-spatial command: danger is not just resisted but relocated outward, so it cannot enter the protected boundary.
Both: the speech-act of banishment is primary, and Indra is invoked as the enforcer—if a thief persists, Indra’s vajra is called to punish and stop him.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.