सोमेश्वरं देववरं मनुष्या ये भक्तिमंतः शरणं प्रपन्नाः । ते घोररूपे च भयावहे च संसारचक्रे न पुनर्भ्रमंति
someśvaraṃ devavaraṃ manuṣyā ye bhaktimaṃtaḥ śaraṇaṃ prapannāḥ | te ghorarūpe ca bhayāvahe ca saṃsāracakre na punarbhramaṃti
Люди, исполненные бхакти и прибегающие к прибежищу у Сомешвары — наилучшего из богов, — более не блуждают вновь в колесе сансары, сколь бы оно ни было грозным и наводящим страх.
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Someśvara (Somnātha) at Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: Devotees, hands folded, take refuge at the Someśvara liṅga while a dark, stormy saṃsāra-wheel with fearsome forms recedes behind them; the liṅga’s light forms a protective circle, conveying abhaya and non-return.
Devotional surrender to Someśvara is taught as a path that ends repeated wandering in saṃsāra.
Prabhāsa Kṣetra, through its deity Someśvara (Somnātha).
Śaraṇāgati (taking refuge) and bhakti toward Someśvara; no specific external rite is detailed.