यस्याखिलं जगदिदं वशवर्ति नित्यं योऽष्टाभिरेव तनुभिर्भुवनानि भुंक्ते । यत्कारणं परमकारणकारणानां तं शंकरं शरणदं शरणं व्रजामि
yasyākhilaṃ jagadidaṃ vaśavarti nityaṃ yo'ṣṭābhireva tanubhirbhuvanāni bhuṃkte | yatkāraṇaṃ paramakāraṇakāraṇānāṃ taṃ śaṃkaraṃ śaraṇadaṃ śaraṇaṃ vrajāmi
Тот, под властью кого вечно пребывает весь этот мир; кто восемью своими образами пронизывает и правит вселенными; кто есть Причина — высшая причина всех причин,—к тому Шанкаре, дарующему прибежище, я прибегаю.
Dhruva
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: Śiva as cosmic lord with eightfold manifestations subtly indicated: elements and luminaries arranged around him; the universe depicted as under his gentle governance; devotee voice offers refuge.
Śiva is affirmed as the cosmic ground—controller, sustainer, and ultimate cause—making surrender to Him the highest refuge.
The doctrinal praise occurs within Prabhāsakṣetra Māhātmya, connecting Śiva’s cosmic status to the sanctity of Prabhāsa.
None explicit; the practice implied is stotra-recitation grounded in theological contemplation of Śiva’s aṣṭamūrti nature.