क्षुभ संचलने धातुर्निश्चला तेन निक्षुभा । भवंति ह्यथवा यस्मात्स्वांगीयाः क्षुद्विवर्जिताः
kṣubha saṃcalane dhāturniścalā tena nikṣubhā | bhavaṃti hyathavā yasmātsvāṃgīyāḥ kṣudvivarjitāḥ
Глагольный корень «kṣubh» употребляется в значении «волнение, движение»; но она пребывает неподвижной, потому и зовётся Никшубха. Или же потому, что рождённые из её собственного тела становятся свободными от голода.
Īśvara (Śiva) (continued discourse)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A calm feminine figure symbolizing Nikṣubhā stands unmoving amid swirling winds (kṣubh) that cannot disturb her; nearby, serene children/offspring appear content, untouched by hunger.
Steadiness (niścalatā) is praised as a spiritual quality; language itself is used to teach dharmic virtues.
The instruction is part of Prabhāsakṣetra Māhātmya, where sacred meaning is revealed through Śiva’s speech.
No ritual instruction is given; it is a doctrinal and etymological explanation.