ततो मंकणकं प्राह पश्य विप्र करान्मम । शुभ्रं भस्म विनिष्क्रांतं पश्य मे द्विज कौतुकम्
tato maṃkaṇakaṃ prāha paśya vipra karānmama | śubhraṃ bhasma viniṣkrāṃtaṃ paśya me dvija kautukam
Затем он сказал Манкане: «Смотри, о брахман, — смотри на мою руку: из неё вышел ярко-белый пепел. Узри, о дважды-рождённый, это моё дивное знамение».
Śiva (as the brāhmaṇa figure)
Tirtha: Arbuda (Arbudācala)
Type: peak
Scene: Śiva reveals a miraculous emergence of bright white ash from his hand, holding it out toward the brāhmaṇa Maṃkaṇa as a wondrous sign.
True spiritual authority is revealed by divine signs that point beyond ego and toward purification and surrender.
The Arbuda region is glorified indirectly through Śiva’s manifest intervention within its sacred narrative setting.
No explicit prescription is stated; the verse highlights bhasma as a sacred emblem central to Śaiva religious culture.