किमेतद्विहितं पाप त्वया कर्म विगर्हितम् । नैवार्हा मम कान्ताया वक्त्रवीक्षाऽनुरागतः
kimetadvihitaṃ pāpa tvayā karma vigarhitam | naivārhā mama kāntāyā vaktravīkṣā'nurāgataḥ
«Что это, о грешник, за порицаемое деяние ты совершил? Ты недостоин взирать на лик моей возлюбленной (Деви), ибо привязан к такому поведению».
Śiva (Śambhu)
Type: kshetra
Scene: Śiva confronts the offender with a raised hand of admonition; Devī’s presence is implied behind a veil of sanctity; the atmosphere is charged with protective indignation.
Adhikāra (spiritual eligibility) depends on conduct; moral lapses obstruct sacred proximity.
Indirectly, the rebuke is part of the narrative that culminates in the establishment and renown of Rudraśiraḥ tīrtha.
None in this verse; it is a moral censure preparing for atonement instructions.