तत्र रात्रिं समासाद्य श्रांताः पांथाः समन्ततः । सुप्ताः स्थानानि संसृत्य गता निद्रावशं तथा
tatra rātriṃ samāsādya śrāṃtāḥ pāṃthāḥ samantataḥ | suptāḥ sthānāni saṃsṛtya gatā nidrāvaśaṃ tathā
Там, когда наступила ночь, путники, изнурённые со всех сторон, улеглись каждый на своё место и подпали под власть сна.
Sūta (Lomaharṣaṇa) — inferred for Nāgarakhaṇḍa tīrthamāhātmya narration
Scene: Night in the desert: weary travelers spread out, bedding down in a circle; dim firelight; vast starry sky; silence and exhaustion.
Human vulnerability in travel underscores the need for dharma, vigilance, and reliance on divine grace earned through merit.
Not named in this verse; the chapter’s tīrtha frame remains Ānarteśvara and its sacred waters.
None; it narrates the travelers resting for the night.