मृषावादप्रसक्तानां पररंध्रावलोकिनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्
mṛṣāvādaprasaktānāṃ pararaṃdhrāvalokinām | tanme syādyadi no hanmi sarpaṃ dṛṣṭivaśaṃ gatam
Если я не поражу змея, подпавшего под власть моего взора, да падёт на меня грех тех, кто пристрастился ко лжи, и грех тех, кто высматривает чужие пороки и тайны.
Unspecified (Nāgarakhaṇḍa, Tīrthamāhātmya narrative voice; likely a vow-like utterance within the tīrtha episode)
Type: kshetra
Scene: The hero, unwavering, declares he will bear the sins of liars and fault-seekers if he fails to kill the serpent; the serpent is frozen, as if truth’s radiance pins it down.
Truthfulness and restraint of speech are dharmic essentials; habitual lying and fault-finding are portrayed as serious spiritual stains.
Within Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya (Adhyāya 29); the excerpt does not provide the tīrtha’s name.
No explicit rite is mentioned.