अक्रोधता निर्मलत्वं क्षमासारत्वमार्यता । क्रियातत्परता दानक्रिया सत्यादिभिर्गुणैः
akrodhatā nirmalatvaṃ kṣamāsāratvamāryatā | kriyātatparatā dānakriyā satyādibhirguṇaiḥ
Негневливость, чистота, терпение как сама сущность, благородство поведения, усердие в праведных обязанностях, совершение даров и добродетели, такие как истина,—этими качествами (человек) украшается.
Brahmā (deduced)
Scene: An allegorical tableau of virtues: a calm sage radiating purity, forgiving an offender, giving alms, speaking truth; each virtue symbolized (clear water for nirmalatva, lotus for āryatā, lamp for satya).
Dharma is recognized through character: self-control, purity, patience, truth, and generosity are the true ornaments.
No tīrtha is identified in this verse; it supplies the ethical foundation that makes pilgrimage fruitful.
The verse emphasizes dāna (charitable giving) as a recurring practice alongside truthfulness and disciplined action.