नारदस्त्वंतरिक्षे च जदद्बीजमिदं गृणन् । वज्रमिद्रो लिंगमेवं विश्वात्मानं च नाम च
nāradastvaṃtarikṣe ca jadadbījamidaṃ gṛṇan | vajramidro liṃgamevaṃ viśvātmānaṃ ca nāma ca
Нарада, в срединном небе, воспел (Шиву) как «Семя мира». Индра же почитал лингам из ваджры (алмаза/громовой молнии), также повторяя Имя «Вишватман».
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvara-khaṇḍa narration context)
Tirtha: Vajra-liṅga (Indra)
Type: kshetra
Scene: Two-part tableau: Nārada floating in the sky with vīṇā, singing Śiva as ‘Jagad-bīja’; Indra in regal armor worships a brilliant vajra/diamond-like liṅga, chanting ‘Viśvātman’. Lightning motifs and celestial clouds frame the scene.
Great sages and gods approach Śiva through praise and nāma-japa, recognizing him as the cosmic source and universal Self.
No earthly tīrtha is specified; the verse references celestial worship (antarikṣa) and divine exemplars.
Recitation of Śiva epithets (‘Jagadbīja’, ‘Viśvātman’) and liṅga-worship are implied.