द्विजपादार्चनात्किंचित्सुकृतं वेद्मि नापरम् । अनेनापरिकथ्येन कथितेनेह किं मम
dvijapādārcanātkiṃcitsukṛtaṃ vedmi nāparam | anenāparikathyena kathiteneha kiṃ mama
Я знаю лишь малую заслугу — поклонение стопам брахмана; иной не знаю. Какая мне польза здесь долго говорить о том, что едва ли стоит рассказывать?
Rājā (King)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Vipra
Scene: The king lowers his pride, acknowledging only the merit of worshipping a brāhmaṇa’s feet; the sage’s feet become the focal symbol of dharma and humility.
Service to the truly virtuous (dvija-pāda-arcana) is remembered as genuine puṇya, surpassing pride in worldly achievements.
No specific tīrtha is named; the verse supports Kāśī’s dharma atmosphere by praising reverence to holy persons.
Reverential worship/service of a brāhmaṇa’s feet (dvija-pāda-arcana) is implied as a meritorious act.