वाराणसी तीर्थमयी समस्ता यस्यास्तुनामापि हि तीर्थतीर्थम् । तत्रापि काचिन्मम सौख्यभूमिर्महापवित्रा मणिकर्णिकासौ
vārāṇasī tīrthamayī samastā yasyāstunāmāpi hi tīrthatīrtham | tatrāpi kācinmama saukhyabhūmirmahāpavitrā maṇikarṇikāsau
Варанаси целиком соткана из тиртх; даже одно её имя — «тиртха среди тиртх». И в ней есть особая земля моей радости — Маникарника, величайше очищающая.
Śiva/Viśvanātha (deduced from ‘mama saukhya-bhūmiḥ’)
Tirtha: Vārāṇasī (Kāśī) and Maṇikarṇikā
Type: kshetra
Scene: A panoramic sacred cityscape where every lane and ghāṭa is depicted as a tīrtha-spring; the word ‘Vārāṇasī’ appears as a luminous mantra in the sky; Maṇikarṇikā is highlighted with a radiant aura over the steps and water.
Kāśī is portrayed as intrinsically sacred, with Maṇikarṇikā highlighted as an especially purifying and beloved locus within it.
Vārāṇasī (Kāśī) in general, and Maṇikarṇikā in particular.
No explicit ritual is stated; the verse functions to inspire tīrtha-yātrā and reverence for Maṇikarṇikā as a purifier.