कृतोपनयनः सोथ बालो गुरुकुले वसन् । चकार गुरुशुश्रूषां भिक्षान्नकृतभोजनः
kṛtopanayanaḥ sotha bālo gurukule vasan | cakāra guruśuśrūṣāṃ bhikṣānnakṛtabhojanaḥ
После совершения упанаяны он, ещё мальчиком, жил в доме учителя; служил гуру и питался пищей, добытой подаянием.
Śiva (Devadeva) (continuing narration)
Listener: Pārvatī
Scene: Young Viśvakarman, sacred thread newly donned, lives in a forest-edge gurukula; he serves the guru—sweeping, fetching water, tending fire—subsisting on alms-food, embodying humility before mastery.
Purāṇic greatness is grounded in dharma: discipline, humility, and service to the guru are portrayed as the foundation of later excellence.
None directly; this is biographical setup within the Viśvakarmeśvara māhātmya.
Upanayana is referenced; brahmacarya-style living—guru service and bhikṣā—is described.