दीनानाथांश्च संतर्प्य नत्वा विश्वेश्वरं विभुम् । ब्रह्मचर्यादिनियमैस्तीर्थमेवं प्रसाध्य च
dīnānāthāṃśca saṃtarpya natvā viśveśvaraṃ vibhum | brahmacaryādiniyamaistīrthamevaṃ prasādhya ca
Насытив и утешив бедных и беззащитных, и поклонившись могучему Господу Вишвешваре, они должным образом исполнили обет тиртхи, соблюдая брахмачарью и иные ограничения.
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
True tīrtha-merit arises from compassion (feeding the needy) joined with self-restraint and reverent surrender to Viśveśvara.
Viśveśvara in Kāśī—center of Kāśī’s sādhana and tīrtha-dharma.
Satisfying the poor (anna/dāna implied), bowing to Viśveśvara, and observing restraints such as brahmacarya as part of tīrtha-prasādhana.