ऋक्पृष्ठासौ यजुःसंध्या सामकुक्षिपयोधरा । इष्टापूर्तविषाणा च साधुसूक्ततनूरुहा
ṛkpṛṣṭhāsau yajuḥsaṃdhyā sāmakukṣipayodharā | iṣṭāpūrtaviṣāṇā ca sādhusūktatanūruhā
Её спина — Ригведа; её сумеречные сочленения — Яджурведа; её чрево и вымя — Самаведа. Её рога — ишта и пурта (заслуги жертвоприношения и благотворения), а шерсть её тела соткана из хвал, произносимых праведными.
Skanda (deduced)
Tirtha: Iṣṭa-Pūrta Dharma (conceptual)
Type: kshetra
Scene: A diagrammatic-yet-devotional depiction of the cow with labeled correspondences: Ṛg as back, Yajus as joints/twilight, Sāman as belly/udders; horns marked ‘iṣṭa’ and ‘pūrta’; body-hair as mantra/praise shimmering like script.
Vedic life is not abstract: sacrifice (iṣṭa) and charity/public welfare (pūrta) are the living ‘limbs’ of dharma, symbolized through the cow.
No single tirtha is named in this verse; it functions as a doctrinal glorification within Dharmāraṇya’s dharma-teaching.
Upholding iṣṭa (yajña/offerings) and pūrta (charitable works) as core religious duties.