सत्यानृते तु वचने पणस्तव ममैव तु । सहस्रं चैव वर्षाणां दास्यहं तव मन्दिरे
satyānṛte tu vacane paṇastava mamaiva tu | sahasraṃ caiva varṣāṇāṃ dāsyahaṃ tava mandire
Что до этой ставки о правде или лжи в наших словах, пусть она будет залогом между тобой и мной: целую тысячу лет я буду служить тебе рабыней в твоём доме.
Vinatā (deduced from narrative context of Kadrū–Vinatā wager)
Scene: The two sisters formalize a wager: truth vs falsehood; the penalty is a thousand-year servitude—an austere, fate-sealing moment.
Speech binds: a vow or wager made on truth carries real karmic consequence and must be honored.
No tirtha is directly praised in this verse; it is a dharma-narrative within the Revā Khaṇḍa framework.
None; the verse concerns a moral pledge (paṇa) rather than a rite like snāna, dāna, or japa.