द्विजान् सुकृत्पणान् देवः कुष्ठी भूत्वा ययाच ह । श्राद्धकाले तु सम्प्राप्ते रक्तगन्धानुलेपनः
dvijān sukṛtpaṇān devaḥ kuṣṭhī bhūtvā yayāca ha | śrāddhakāle tu samprāpte raktagandhānulepanaḥ
Бог, приняв облик прокажённого, просил подаяние у брахманов — словно «торговцев заслугой», добродетельных, но расчётливых. Когда же настало время шраддхи (śrāddha), он явился, умащённый красными благоуханными мазями.
Śrī Mārkaṇḍeya
Tirtha: Revā/Narmadā-taṭa (episode setting)
Type: kshetra
Scene: The Lord appears as a leper beggar at śrāddha-time, oddly smeared with red fragrant paste, approaching brāhmaṇa householders known for ‘merit-trading’ piety.
The Lord tests inner sincerity: charity should arise from compassion and dharma, not from bargaining for merit.
The Revā (Narmadā) region forms the narrative setting; the verse focuses on a moral test rather than naming a tīrtha.
Śrāddha-kāla is referenced, indicating the ritual time associated with offerings for ancestors and feeding Brāhmaṇas.