भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्या दुःखातुराः पापपरीतदेहाः । महानिलोद्भूततरङ्गभङ्गं यावत्तवाम्भो न हि संश्रयन्ति
bhramanti tāvannarakeṣu martyā duḥkhāturāḥ pāpaparītadehāḥ | mahānilodbhūtataraṅgabhaṅgaṃ yāvattavāmbho na hi saṃśrayanti
Смертные, измученные страданием и облачённые в грех, блуждают по адским мирам, пока не прибегнут к твоим водам — водам, чьи разбивающиеся волны вздымает великий ветер.
Devotees/pilgrims (didactic stuti within Revā-māhātmya context; exact speaker not specified in the snippet)
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: kshetra
Scene: Sinners burdened by dark stains wander in a bleak hellscape; in the distance the luminous Revā surges, wind-driven waves breaking like silver crests; a devotee turns toward the river in surrender.
Without refuge in sanctifying sacred geography, karmic suffering continues; turning to the tīrtha is portrayed as a saving spiritual shelter.
The Revā (Narmadā) waters, explicitly as an āśraya (refuge) against karmic downfall.
Seeking refuge in the waters is emphasized, implying pilgrimage, bathing, and sustained devotion at the river.