Prāyaścitta for Mahāpātakas and the Sin-destroying Power of Viṣṇu-smaraṇa
माषषोडषमानं स्यात्सुवर्णमिति नारद । हत्वा ब्रह्मस्वमज्ञानाद्द्वादशांब्दं तु पूर्ववत् ॥ ३८ ॥
māṣaṣoḍaṣamānaṃ syātsuvarṇamiti nārada | hatvā brahmasvamajñānāddvādaśāṃbdaṃ tu pūrvavat || 38 ||
О Нарада, говорится, что один суварна (suvarṇa), установленная мера золота, равен шестнадцати машам (māṣa). Если по неведению кто-либо убьёт человека, связанного с имуществом брахмана, или причинит гибель имуществу, принадлежащему брахману, то пусть он соблюдает то же искупительное предписание, что и прежде, в течение двенадцати лет.
Sanatkumara (in instruction to Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
It links ethical responsibility with precise traditional standards: the verse defines a recognized measure of value (suvarṇa = sixteen māṣas) and underscores that even unintentional harm involving Brahmin-associated wealth demands serious long-term purification through prāyaścitta.
Indirectly: Bhakti in the Purāṇic framework includes living dharmically. The verse teaches that sincere devotion must be accompanied by accountability and corrective discipline when one’s actions violate sacred social and religious trusts.
It reflects practical dharma-śāstra style calibration of ritual/legal penalties using traditional measures of weight/value (māṣa, suvarṇa), a technical detail often used in prescribing dāna and prāyaścitta.