Previous Verse
Next Verse

Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 22

Sṛṣṭi-varṇana, Bhārata-khaṇḍa-mahātmya, and Jagad-bhūgola

Creation, Glory of Bhārata, and World Geography

परमात्मा परानन्दः सर्वोपाधिविवर्जितः । ज्ञानैकवेद्यः परमः सञ्चिदानन्दविग्रहः ॥ २२ ॥

paramātmā parānandaḥ sarvopādhivivarjitaḥ | jñānaikavedyaḥ paramaḥ sañcidānandavigrahaḥ || 22 ||

Параматма, Высшее Я, есть высшее блаженство (парананда), свободное от всех упадхи, от всяких ограничений. Он — Верховный, постижимый лишь истинным знанием; и Его образ — Сат-Чит-Ананда: Бытие, Сознание и Блаженство.

paramātmāSupreme Soul
paramātmā:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootparamātman (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular
parānandaḥSupreme Bliss
parānandaḥ:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeNoun
Rootparānanda (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular
sarvopādhivivarjitaḥdevoid of all limiting adjuncts
sarvopādhivivarjitaḥ:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeAdjective
Rootsarva-upādhi-vivarjita (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular
jñānaikavedyaḥknowable only through knowledge
jñānaikavedyaḥ:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeAdjective
Rootjñāna-eka-vedya (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular
paramaḥsupreme
paramaḥ:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeAdjective
Rootparama (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular
sañcidānandavigrahaḥwhose form is truth, consciousness, and bliss
sañcidānandavigrahaḥ:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeAdjective
Rootsat-cit-ānanda-vigraha (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular

Sanatkumara (teaching Narada in a jñāna-upadeśa context)

Vrata: none

Primary Rasa: shanta

Secondary Rasa: bhakti

FAQs

It defines the Paramātman as pure sat-cit-ānanda, untouched by all upādhis (limitations), and indicates liberation as realizing this reality through direct knowledge.

While stated in jñāna language, it supports bhakti by clarifying the object of devotion: the Supreme who is beyond all limiting attributes; devotion becomes purified when directed to this highest reality.

No specific Vedāṅga practice is taught in this verse; the takeaway is Vedāntic discernment—removing upādhis conceptually and contemplating sat-cit-ānanda as the core teaching for mokṣa.