Gṛhastha-praveśa: Vivāha-bheda, Ācāra-śauca, Śrāddha-kāla, and Vaiṣṇava-lakṣaṇa
वृथाहास्यमुखीं चैव सदान्यगृह वासिनीम् । विवादशीलां भ्रमितां निष्ठुरां नोद्वहेद्रुधः ॥ ८ ॥
vṛthāhāsyamukhīṃ caiva sadānyagṛha vāsinīm | vivādaśīlāṃ bhramitāṃ niṣṭhurāṃ nodvahedrudhaḥ || 8 ||
Мудрый не должен жениться на женщине легкомысленной и вечно улыбающейся без причины, постоянно пребывающей в чужих домах, сварливой, с непостоянным и блуждающим умом, грубой в речах и поведении.
Narada (instructional discourse within gṛhastha-dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
It frames marriage as a dharmic partnership: selecting a spouse with steadiness, restraint, and good conduct supports a sattvic household, which in turn protects one’s spiritual practice and social harmony.
By warning against constant quarrel and instability, it indirectly safeguards bhakti: a peaceful home enables regular worship, vrata-observance, and remembrance of Bhagavan without distraction.
No specific Vedanga (like Jyotiṣa or Vyākaraṇa) is taught in this verse; it primarily emphasizes nīti and sadācāra—practical ethical discernment for gṛhastha life.