Dharma-ākhyāna (Discourse on Dharma): Worthy Charity, Fruitless Gifts, and the Merit of Building Ponds
मनुष्या यदि विप्राग्थ्र न परार्थास्तदा मृताः । परकार्यं न ये मर्त्याः कायेनापि धनेन वा ॥ २६ ॥
manuṣyā yadi viprāgthra na parārthāstadā mṛtāḥ | parakāryaṃ na ye martyāḥ kāyenāpi dhanena vā || 26 ||
О лучший из брахманов! Если люди не живут ради блага других, то они словно мертвы. Те смертные, кто не служит делу другого — ни телесным трудом, ни богатством, — поистине не живут.
Sanatkumara (in instruction to Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: shanta
It defines meaningful life as paropakāra—actively supporting others’ welfare—teaching that a self-centered life is spiritually equivalent to lifelessness.
Bhakti is not only worship but also compassionate action; serving beings through effort or charity is treated as a lived expression of devotion and dharmic conduct.
No specific Vedāṅga technique is taught in this verse; it emphasizes applied dharma—service (kāya-sevā) and giving (dāna) as practical disciplines.