Nirukta, Phonetic Variants, and Vedic Dhātu–Svara Taxonomy
षितस्रयोदश घटादिष्वेनुदत्तेत ईरितः । ततो ज्वलदुदात्तेतो द्विपंचाशन्मितास्तथा ॥ २७ ॥
ṣitasrayodaśa ghaṭādiṣvenudatteta īritaḥ | tato jvaladudātteto dvipaṃcāśanmitāstathā || 27 ||
В мерах, подобных гхате (ghaṭa) и прочих, сказано, что анудатта (низкий, приглушённый акцент) насчитывается тринадцать. Затем джвалад-удатта (пламенеющий, высоко поднятый удатта) также объявляется мерой в пятьдесят два.
Sanatkumara (teaching Narada in a technical enumeration)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It emphasizes that moksha-oriented dharma includes disciplined Vedic study—especially precise śikṣā (phonetics) and svara (accent)—because correct sound and intonation preserve the integrity of mantra and meaning.
While not directly describing bhakti practices, it supports devotional life by insisting that Vedic hymns and Vishnu-oriented mantras be recited with proper accents, making worship technically correct and traditionally authentic.
Śikṣā (a Vedāṅga) is highlighted—specifically the classification and counting/measurement of Vedic accents such as anudātta/enudātta and udātta used in correct chanting.