योगस्वरूप-धारणा-समाधि-वर्णनम् (केशिध्वजोपदेशः)
समस्ताः शक्तयश्चैता नृप यत्र प्रतिष्ठिताः । नहि स्वरूपरूपं वै रूपमन्यद्धरेर्महत् ॥ ४६ ॥
samastāḥ śaktayaścaitā nṛpa yatra pratiṣṭhitāḥ | nahi svarūparūpaṃ vai rūpamanyaddharermahat || 46 ||
О царь, все эти силы (шакти) прочно утверждены в Нём. Воистину, нет иной великой формы Хари, кроме Его собственной сущностной формы.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It establishes Hari (Vishnu) as the supreme locus of all śaktis and affirms that the highest reality is His own essential nature (svarūpa), not a separate or competing form.
By declaring Hari as the foundation of all powers and the unique supreme form, it directs devotion toward single-pointed worship (ananya-bhakti) of Vishnu as the ultimate refuge.
No specific Vedanga technique is taught in this verse; the takeaway is doctrinal clarity (tattva-nirṇaya) that supports correct mantra-japa and worship by fixing the deity as Hari’s svarūpa.