Adhyaya 31 — Naimittika and Related Śrāddha Rites: Sapiṇḍīkaraṇa, Eligibility, Timing, and Procedure
तथैव मातामहानां विधिरुक्तो मनीषिभिः । विष्टारार्थे कुशान् दत्त्वा पूज्य चार्घ्यादिना बुधः ॥
tathaiva mātāmahānāṃ vidhir ukto manīṣibhiḥ / viṣṭarārthe kuśān dattvā pūjya cārghyādinā budhaḥ
Точно так же мудрецы изложили порядок для предков по материнской линии. Подготовив траву куша (kuśa) для сиденья (viṣṭara), разумный должен почтить их аргьей (arghya) и прочими подношениями.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The maternal lineage is explicitly honored alongside the paternal, underscoring completeness in gratitude and remembrance; dharma includes acknowledging all lines of ancestral support.
This is ritual-ācāra instruction rather than sarga/pratisarga/vaṃśa/manvantara/vaṃśānucarita narrative content.
Kuśa as ‘seat’ signifies establishing a stable locus for subtle presence; arghya symbolizes offering one’s vital essence (respectfully externalized) to the ancestral continuum.