अर्जुन-कर्ण-सङ्ग्रामः
Arjuna–Karna Engagement in the Cattle-Raid Aftermath
अस्माभिह्दोष निकृतो वर्षाणीह त्रयोदश । सिंह: पाशविनिर्मुक्तो न न: शेष॑ करिष्यति
asmābhir doṣa-nikṛto varṣāṇīha trayodaśa | siṁhaḥ pāśa-vinirmukto na naḥ śeṣaṁ kariṣyati ||
Крипа сказал: «Тринадцать лет здесь мы были виновны перед ними: держали их в лесу и обращались с ними коварно. Теперь они освобождены от узета своего обета; как лев, вырвавшийся из силка, разве не оставят они никого из нас в живых? По неведению мы наткнулись на Арджуну, сына Кунти, стоящего здесь в уединении — словно огонь, скрытый в колодце, — и впали в величайший страх и опасность.»
कृप उवाच
Wrongdoing and deceit create moral liability and fear of just consequences; when those who were restrained by vows become free, the wrongdoer anticipates retribution, illustrating the ethical weight of adharma.
After the Pandavas’ thirteen-year term is complete, Kripa warns the Kaurava side that they have provoked the Pandavas through treachery and now, having encountered Arjuna, they face imminent danger—likened to meeting a lion freed from a trap or hidden fire suddenly discovered.