Arjuna’s Himalayan Departure and the Commencement of Severe Tapas
Janamejaya’s Inquiry; Sages Approach Śiva
चिन्तयामास जिष्णुस्तु भगवन्तं हुताशनम् । पुरस्तादक्षयौ दत्तौ तूणौ येनास्थ खाण्डवे,विजयी अर्जुनने उस समय भगवान् अग्निदेवका चिन्तन किया, जिन्होंने खाण्डववनमें प्रत्यक्ष दर्शन देकर उन्हें दो अक्षय तूणीर प्रदान किये थे
cintayāmāsa jiṣṇus tu bhagavantaṁ hutāśanam | purastād akṣayau dattau tūṇau yenātha khāṇḍave ||
Тогда Джишну (Арджуна) вспомнил благого бога Огня — Агни, который некогда явился ему в лесу Кхандава и даровал два неиссякаемых колчана. Это воспоминание выражает благодарность и благоговение перед божественной помощью, полученной прежде, и утверждает нынешнюю решимость Арджуны как долг, поддержанный священным даром, а не одной лишь личной силой.
किरयात उवाच
The verse highlights gratitude and devotional recollection: a righteous hero remembers divine assistance received earlier, implying that strength and success should be aligned with dharma and acknowledged as supported by higher grace rather than claimed as mere self-achievement.
Arjuna (called Jiṣṇu) mentally invokes Agni, recalling the earlier Khāṇḍava-forest episode when Agni appeared and gifted him two inexhaustible quivers—an act that reinforces Arjuna’s preparedness and confidence in the present situation.