Shloka 45
Arjuna’s Himalayan Departure and the Commencement of Severe Tapas
Janamejaya’s Inquiry; Sages Approach Śiva
क्षणेन क्षीणबाणो<थ संवृत्त: फाल्गुनस्तदा | भीश्वैनमाविशत् तीव्रा तं दृष्टवा शरसंक्षयम्,उस समय एक ही क्षणमें अर्जुनके सारे बाण समाप्त हो चले। उन बाणोंका इस प्रकार विनाश देखकर उनके मनमें बड़ा भय समा गया
kṣaṇena kṣīṇabāṇo ’tha saṃvṛttaḥ phālgunas tadā | bhīśv enam āviśat tīvrā taṃ dṛṣṭvā śarasaṃkṣayam ||
В одно мгновение Фалгуна (Арджуна) увидел, что запас его стрел иссяк. При виде этого внезапного истощения метательных снарядов его охватил острый страх — внутренний толчок при мысли, что он может остаться безоружным среди опасности.
किरयात उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a warrior’s vulnerability when resources fail: courage is tested not only by enemies but by sudden scarcity. Ethically, it underscores preparedness and steadiness of mind when external supports (like weapons) are depleted.
Arjuna (Phālguna) suddenly runs out of arrows. Realizing the depletion in the midst of confrontation, he is gripped by intense fear at being left without missiles.