Kuberasaras-darśana (Bhīma beholds Kubera’s guarded lotus-lake) / कुबेरसरः-दर्शनम्
समुच्छितमहाकायो द्वितीय इव पर्वत: । ताम्रेक्षणस्तीक3्ष्णदंष्टो भूकुटीकुटिलानन:,उनका वह उन्नत विशाल शरीर दूसरे पर्वतके समान प्रतीत होता था। लाल आँखों तीखी दाढ़ों और टेढ़ी भौंहोंसे युक्त उनका मुख था
samucchita-mahākāyo dvitīya iva parvataḥ | tāmrākṣṇas tīkṣṇa-daṁṣṭro bhṛkuṭī-kuṭilānanaḥ ||
Вайшампаяна сказал: «Он стоял, вознесшись громадным телом, словно вторая гора. Глаза его были медно-красны, клыки остры, а лицо сурово — брови, сведённые и перекрученные, придавали ему грозный вид».
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how outward form can signal inner disposition: a terrifying appearance—mountain-like stature, red eyes, sharp fangs, and a fierce frown—functions as a narrative cue for danger and intimidation, reminding readers to discern character and intent rather than be swayed by mere power.
Vaiśampāyana is describing a formidable figure in vivid physical detail, emphasizing his immense size and frightening facial features to heighten tension and convey the threat he poses within the unfolding episode.