धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — दुर्योधनस्य ह्रदप्रवेशः
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Duryodhana’s Entry into the Lake
भुजौ सुवृत्तौ प्रचकर्त वीर: पश्चात् कबन्धं रुधिरावसिक्तम् | विस्पन्दमानं निपपात घोरं रथोत्तमात् पार्थिव पार्थिवस्यथ
sañjaya uvāca |
bhujau suvṛttau pracakarta vīraḥ paścāt kabaṇdhaṃ rudhirāvasiktam |
vispandamānaṃ nipapāta ghoraṃ rathottamāt pārthiva pārthivasya atha, rājan |
Санджая сказал: Герой Сахадева отсёк у царя обе руки — округлые и прекрасные; затем окровавленный, страшный и ещё содрогающийся туловище рухнуло с превосходной колесницы того царя — о царь. Эта картина подчёркивает мрачную неизбежность последствий войны: ни царское величие, ни родство не спасают от плодов враждебных деяний на поле брани.
संजय उवाच
The verse highlights the harsh moral reality of warfare: actions driven by enmity and adharma culminate in unavoidable consequences. Royal status and strategic cunning cannot ultimately avert the results of one’s deeds when the reckoning arrives on the battlefield.
Sañjaya narrates that Sahadeva severs Śakuni’s two arms; then Śakuni’s blood-soaked trunk, still twitching, falls from his chariot, creating a terrifying spectacle witnessed in the battle.