अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
जिन्होंने पुण्य तीर्थोमें गोता लगानेके लिये श्रम--प्रयत्न किया है
bhīṣma uvāca | ye puṇya-tīrtheṣu nimajjanārthaṃ śrama-prayatnaṃ kṛtavantaḥ, veda-mantroccāraṇa-pūrvakam anekān yajñān anuṣṭhāya avabhṛtha-snānaṃ kṛtavantaḥ; ye krodha-rahitāś cañcalatā-rahitāḥ kṣamāśīlā mano-nigrahavantaḥ jitendriyāḥ sarva-bhūta-hitaiṣiṇaś ca, tān eva brāhmaṇān śrāddhe nimantrayitavyān || eteṣu dattam akṣayyam ete vai paṅkti-pāvanāḥ | ime pare mahā-bhāgā vijñeyāḥ paṅkti-pāvanāḥ ||
Бхишма сказал: На шраддхе (śrāddha) следует приглашать тех брахманов, которые, претерпев труд и усилие, совершали омовения в священных тиртхах (tīrtha); которые исполнили многие жертвоприношения, предваряя их произнесением ведических мантр, и завершили их заключительным омовением авабхритха (avabhṛtha); которые свободны от гнева и непостоянства, терпеливы, владеют умом, покорили чувства и желают блага всем существам. Дар, поднесённый таким людям, становится неисчерпаемым, ибо они — «очистители ряда» (paṅkti-pāvana), очищающие всю линию сидящих за трапезой. Кроме них есть и другие весьма счастливые брахманы, также известные как «очистители ряда»; и их следует признавать достойными получателями таким же образом.
भीष्म उवाच
In śrāddha, the worthiness of invitees matters: those who combine Vedic-ritual accomplishment with ethical virtues—non-anger, steadiness, forgiveness, self-restraint, sense-control, and universal benevolence—make the offering ‘akṣayya’ (inexhaustible in merit) and are called paṅkti-pāvanas, purifying the entire dining line.
Bhishma is instructing (as a dharma-teacher) on the proper conduct of śrāddha rites, specifically identifying the kinds of Brahmins who should be invited and explaining why gifts to them yield enduring spiritual results.