ध्यानयोगेन रुद्रदर्शनम् — रुद्रावतार-परिवर्तक्रमः, लकुली (कायावतार), पाशुपतयोगः, लिङ्गार्चन-निष्ठा
हिरण्यनाभः कौशल्यो लोकाक्षी कुथुमिस् तथा ईश्वरा योगधर्माणः सर्वे ते ह्यूर्ध्वरेतसः
hiraṇyanābhaḥ kauśalyo lokākṣī kuthumis tathā īśvarā yogadharmāṇaḥ sarve te hyūrdhvaretasaḥ
Хираньяна́бха, Каушалья, Лока́кши и Кутхуми́с, а также Ишвары, пребывающие в дисциплинах йоги, — все они воистину урдхваретасы: они сохраняют творящую силу и направляют её вверх, к осуществлению Пати, Господа Шивы.
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)
It links Linga-centered Shaiva practice with yogic mastery: the devotees/adepts named here are described as ūrdhvaretas, indicating purity, restraint, and upward-directed consciousness—qualities considered essential for approaching the Linga as Pati (Śiva) beyond pasha (bondage).
By highlighting “Īśvaras established in Yoga-dharma,” it implies Shiva-tattva as sovereign consciousness (Pati) realized through yogic discipline—where the pashu (individual soul) transcends pasha by inner ascent rather than mere external action.
Urdhvareta-brahmacarya: conserving and sublimating generative energy (bindu/vīrya) through Yoga observances, a hallmark of Pashupata-leaning ascetic discipline supporting meditation on Śiva and Linga-upāsanā.