Sukta 81
यो३ऽस्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मस्तस्य त्वं प्राणेना प्यायस्व । आ वयं प्यासिषीमहि गोभिरश्वैः प्रजया पशुभिर्गृहैर्धनेन
yó’ asmā́n dvéṣṭi yáṃ vayáṃ dvíṣmas tásya tváṃ prāṇéna pyā́yasva | ā́ vayáṃ pyā́sisīmahi góbhir áśvaiḥ prajā́yā paśúbhir gṛháir dhánena ||
Whoso hateth us, and whom we in turn do hate—do thou, by vital breath, make him to swell. But may we wax full hitherward with kine, with steeds, with offspring, with cattle, with houses, with treasure.
Кто ненавидит нас, и кого мы, в ответ, ненавидим — того ты, жизненным дыханием (праной), раздуй, заставь распухнуть. А мы да наполнимся здесь коровами и конями, потомством, скотом, домами и богатством.
Rishi: Atharvanic tradition (Aṅgiras/Atharvan attribution typical for paustika hymns; exact r̥ṣi varies by anukramaṇī)
Devata: Puṣṭi/Prāṇa as prospering power (with implicit adversary-reversal)
Chandas: Anuṣṭubh (probable; common for such catalogic blessings)
{"primary_rasa":"vira","secondary_rasa":"shanta","emotional_arc":"Defiant protection → confident turning of fortune → satisfied fullness.","listener_experience":"A sense of boundary safety and rightful increase; relief from envy-driven anxiety.","intensity":6}