ते मया रक्षिताः सम्यग्यथाशक्त्या ह्युपायतः । शोषयिष्येऽहमात्मानं यस्माच्छप्तः प्रकोपतः
te mayā rakṣitāḥ samyagyathāśaktyā hyupāyataḥ | śoṣayiṣye'hamātmānaṃ yasmācchaptaḥ prakopataḥ
«Eu os protegi devidamente, com meios apropriados e conforme minha capacidade. Contudo, por ter sido amaldiçoado na ira, agora farei secar o meu próprio ser.»
Samudra (Sāgara), lord of rivers
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Pārvatī
Scene: Samudra-deva, resolute, begins an ascetic withdrawal: waves recede, shoreline expands, brāhmaṇas watch as the sea’s vitality diminishes—an awe-filled act of cosmic penance.
Dharma may be upheld, yet cosmic law (śāpa/boon dynamics) still operates; penance and consequences unfold even for the righteous.
Prabhāsakṣetra, presented as a stage where the ocean itself becomes part of sacred history.
No explicit rite; the verse describes a vow-like act of self-drying (a form of extreme tapas/penance) due to a curse.