ऋद्धियुक्ते पुरे तस्मिन्नित्यं धर्मानुसेविते । शिवरात्र्यां गतो राज्ञि तिथीनामुत्तमा तिथिः
ṛddhiyukte pure tasminnityaṃ dharmānusevite | śivarātryāṃ gato rājñi tithīnāmuttamā tithiḥ
Ó rainha, naquela cidade dotada de prosperidade, onde o dharma é sempre praticado, chegou a Śivarātri—suprema entre os dias lunares (tithi).
Sudarśana (continuing narration to the queen)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Rājñī (queen)
Scene: A prosperous, dharma-abiding sacred city at dusk as the auspicious Śivarātri arrives; pilgrims begin to gather, lamps appear, and the atmosphere turns solemn and devotional.
Śivarātri is elevated as a foremost sacred time; aligning one’s life with dharma and sacred calendrical moments is praised as a path to merit.
The verse continues the Prabhāsa-kṣetra setting, describing a dharma-filled, prosperous city in that sacred region.
Implicitly, honoring Śivarātri as a supreme tithi—supporting the observance of the Śivarātri-vrata described in context.