देव्युवाच । कोऽयं सांबः सुतः कस्य यस्य नाम्ना रवेः पुरम् । यस्य वाऽयं सहस्रांशुर्वरदः पुण्यकर्मणः
devyuvāca | ko'yaṃ sāṃbaḥ sutaḥ kasya yasya nāmnā raveḥ puram | yasya vā'yaṃ sahasrāṃśurvaradaḥ puṇyakarmaṇaḥ
A Deusa disse: “Quem é este Sāmba, filho de quem ele é, por cujo nome a cidade do Sol é conhecida? E para quem este Sol de mil raios se torna doador de dádivas, em resposta a feitos meritórios?”
Devī (Pārvatī)
Tirtha: Sāṃbapura (eponymous city)
Type: kshetra
Listener: Īśvara
Scene: Devī, poised and luminous, questions Īśvara about Sāmba; behind them, a faint vision of Sāṃbapura and the thousand-rayed Sun as a boon-giver, indicating the story about to unfold.
Merit (puṇya) and sacred association (a tīrtha linked to a devotee) become causes for divine favor and boon-bestowal.
The narrative context is Prabhāsakṣetra; the verse also alludes to a Sun-associated city named after Sāmba (Sāmbapura).
None explicitly; the focus is on puṇya-karma as the basis for Sūrya’s boon-giving.