नान्यस्य कर्मणः शक्तिर्विद्यते ते नखायुध । पूजादिकस्य हीनत्वाद्धस्ताभ्यामिति मे मतिः
nānyasya karmaṇaḥ śaktirvidyate te nakhāyudha | pūjādikasya hīnatvāddhastābhyāmiti me matiḥ
Ó tu, de garras por armas, não tens capacidade para outros ritos. Por careceres dos meios de culto formal e afins, a meu ver, só convém a devoção com as tuas próprias “duas mãos”: atos simples como circundar e prostrar-se.
Nandinī (deduced: continues her instruction)
Tirtha: Bāṇa-pratiṣṭhita Mahāliṅga (forest shrine)
Type: kshetra
Listener: Tiger (addressed as nakhāyudha)
Scene: Nandinī gently explains to the claw-weaponed tiger that elaborate rites are beyond him; therefore, simple bodily devotion—circumambulation and bowing—is the fitting path.
Dharma and devotion are accessible: when elaborate ritual is impossible, sincere simple acts remain effective.
The same great forest Liṅga (Bāṇa-pratiṣṭhita) is implied as the locus of these simplified devotional acts.
It prioritizes simple bodily devotion (like circumambulation and bowing) over elaborate pūjā when one lacks the means.