पूर्वे वयसि संस्थश्च दर्शनीयतमाकृतिः । क्षुत्क्षामः सुपरिश्रांतो मध्याह्ने समुपस्थिते
pūrve vayasi saṃsthaśca darśanīyatamākṛtiḥ | kṣutkṣāmaḥ supariśrāṃto madhyāhne samupasthite
Ele ainda estava no auge da juventude e de aparência muito agradável; contudo, ao chegar o meio-dia, encontrava-se abatido pela fome, emagrecido e extremamente cansado.
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Nāgarakhaṇḍa)
Scene: A youthful, handsome pilgrim stands at midday, visibly exhausted and hungry, dust on limbs, sun overhead; the road or outskirts of a settlement near a sacred route.
Even a disciplined pilgrim faces bodily hardship, setting the stage for dharma through hospitality and compassion.
The verse describes conditions during travel/arrival; it does not name a particular tīrtha.
No direct ritual; the timing (midday) implicitly relates to customary meal/hospitality practices.