सूत उवाच । असंख्यातानि तीर्थानि तथा लिंगानि च द्विजाः । लोपं गतानि वक्ष्यामि प्राधान्येन प्रबोधत
sūta uvāca | asaṃkhyātāni tīrthāni tathā liṃgāni ca dvijāḥ | lopaṃ gatāni vakṣyāmi prādhānyena prabodhata
Sūta disse: “Ó duas-vezes-nascidos, os tīrtha e os liṅga são incontáveis. Descreverei os que caíram na obscuridade—sobretudo os mais importantes; escutai com atenção.”
Sūta
Listener: dvijāḥ (brāhmaṇa sages/ritviks)
Scene: Sūta, seated in a forest-āśrama or yajña-sabhā, addresses attentive dvijas, introducing a ‘lost tīrthas’ register; palm-leaf manuscripts and ritual fires suggest transmission of sacred geography.
Remembering and prioritizing key sacred sites preserves dharma and keeps the living link to the kṣetra’s sanctity.
The verse introduces a principal list of tīrthas within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya.
No direct prescription; it frames an instructive enumeration meant to guide pilgrims and listeners.