मानसाद्रिस्तथा शैलः कैलासः पर्वतोत्तमः । लोकालोकस्तथा शैलः पूजितः परमेष्ठिना
mānasādristathā śailaḥ kailāsaḥ parvatottamaḥ | lokālokastathā śailaḥ pūjitaḥ parameṣṭhinā
Mānasādri foi honrado, e também o monte Kailāsa—o melhor das montanhas. Do mesmo modo, o monte Lokāloka foi venerado por Parameṣṭhin (Brahmā).
Lomaśa (continued narration)
Tirtha: Kailāsa (with Mānasādri/Manasa region implied)
Type: peak
Scene: Brahmā (four-faced) performs worship before towering Kailāsa, with Manasa/Manasarovar-like serenity nearby; beyond, the mythic Lokāloka rises as a ring-mountain separating luminous realms from darkness.
Even the highest gods honor sacred seats like Kailāsa; holy geography is a vehicle for remembering divine presence and cosmic dharma.
Kedāra’s Māhātmya context, with special reverence implied toward Kailāsa as Śiva’s supreme mountain abode.
Pūjā performed by Parameṣṭhin (Brahmā) toward the Lokāloka mountain; no specific procedure is detailed.