आरण्याच्छतगुणं पुण्यमर्चितं पार्वतं यथा । पार्वताच्चैव लिंगाच्च फलं चायुतसंज्ञितम् । तपोवनाश्रितं लिंगं पूजितं वा महाफलम्
āraṇyācchataguṇaṃ puṇyamarcitaṃ pārvataṃ yathā | pārvatāccaiva liṃgācca phalaṃ cāyutasaṃjñitam | tapovanāśritaṃ liṃgaṃ pūjitaṃ vā mahāphalam
Quanto ao liṅga da montanha, devidamente venerado, seu mérito é dito ser cem vezes maior que o do liṅga da floresta; e além do liṅga montanhês, o fruto é declarado “dez mil vezes”. O liṅga que habita num tapovana, quando adorado, concede recompensa imensamente grande.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Tirtha: Parvata-liṅga / Tapovana-liṅga (typological)
Type: peak
Scene: A steep mountain shrine with a liṅga on a rocky outcrop; clouds below, peaks above; sages in a tapovana with deer and sacred fire; symbolic ‘10,000’ shown as a radiant mandala of countless petals or lamps around the liṅga.
The purāṇa ranks sacred landscapes by tapas-density: forests, mountains, and especially tapovanas magnify the fruit of Śiva worship.
Tapovana- and mountain-based liṅga-sthānas associated with Kedāra’s Himalayan sacred zone are extolled.
Worship liṅgas in increasingly austere locales—forest, mountain, and tapovana—to obtain multiplied merit and ‘ayuta’ (ten-thousandfold) fruit.