तस्यां मूर्तौ समावेश्य कैशव्यामथ केशवः । शंभोः कार्ये कृतमना अंशांशांशेन निर्गतः
tasyāṃ mūrtau samāveśya kaiśavyāmatha keśavaḥ | śaṃbhoḥ kārye kṛtamanā aṃśāṃśāṃśena nirgataḥ
Então Keśava, entrando naquela forma kaiśavī, com o coração voltado a cumprir o desígnio de Śambhu, manifestou-se por uma fração de uma fração de uma fração de seu poder.
Skanda (contextual continuation)
Listener: Agastya
Scene: Keśava assumes/enters a Kaiśavī form, then emerges as a minute aṃśa to execute Śambhu’s task—depictable as a luminous emanation from a larger Viṣṇu form.
The Purāṇa highlights concord between Viṣṇu and Śiva: divine manifestations arise to uphold cosmic purpose and sacred order.
No tīrtha is named directly; the verse advances the narrative explaining a divine act connected to the Kāśī-khaṇḍa context.
None; it is theological-narrative, describing Keśava’s emergence in a particular form.